Elvis Presley

Elvis’ muziekstijl was meer dan een kopie

Foto ANP

Na het lezen van de recensie van het boek Elvis, een eenzaam leven van Ray Connolly (Een koning die altijd zijn zin kreeg, 17/8) moet me een aantal dingen van het hart.

Elvis heeft zichzelf nooit beschouwd als uitvinder van de rock-’n-roll en was de eerste om de invloed van zwarte artiesten op zijn muziek te erkennen. Van culturele toe-eigening was geen sprake. Elvis heeft zijn eigen stijl aan de zwarte muziek toegevoegd en meer gedaan dan alleen kopiëren.

Dat is zijn creatieve bijdrage aan de moderne muziek en de hele muziekwereld weet dat de vork zo in de steel zit. Bij zijn ontmoeting met Nixon was het Elvis inderdaad te doen om een FBI-badge. Elvis noch Nixon kwam ooit terug op het idee om de jeugd te redden van de drugs. Elvis had zijn badge, Nixon zijn fotomoment met Elvis. Iedereen tevreden. De relatie met Colonel Parker was erg complex. Kort gezegd, beide mannen waren doodsbenauwd ooit weer aan de bedelstaf te raken, waardoor ze artistieke risico’s meden en Elvis na de jaren vijftig geen grote vernieuwer meer is geweest. En wat de pillen betreft: bij de destructieve levensstijl van André Hazes, Herman Brood of Jim Morrison wordt vooral schouderophalend gewezen naar hun artistieke kwaliteiten. Waarom zou dat bij Elvis anders moeten zijn?