Geen revanche Nederlandse hockeyers, slechts een nóg hardere afstraffing

EK Hockey

Wat een goede kans leek op revanche, werd een debacle. Na Rio waren de Belgen ook op het EK veel beter dan de Nederlandse hockeyers: 5-0.

In het Wagener Stadion wonnen de Belgen met overmacht. De Nederlandse hockeyers verloren met 5-0. Foto Sander Koning / ANP

Max Caldas wist een jaar geleden niet wat hij zag. Hij had er geen moment rekening mee gehouden dat de Nederlandse hockeymannen, voor wie hij verantwoordelijk was, zo kansloos zouden verliezen tegen België in de halve finale van de Spelen in Rio. Het was een gunstige loting geweest: Nederland verloor nog nooit van België. 3-1, deceptie, tranen. En er kwam vervolgens ook nog eens geen brons. Caldas bleef, maar voor de rest ging alles anders.

Maandagavond op het EK, met een nog niet geheel vertrouwd nieuw elan maar wel op vertrouwde grond, was de eerste kans op revanche. Caldas zal wederom niet hebben geweten wat hij zag.

Het werd 5-0, een even ontnuchterende als pijnlijke afstraffing voor de Nederlandse hockeyers. Hoge cijfers op bijna elke oefentoets en dan een genadeloze black-out tijdens het eerste echte tentamen. Het jongere Oranje van na de Spelen – routiniers als Jeroen Hertzberger en keeper Jaap Stockmann werd verteld dat er voorlopig geen beroep meer op hen zou worden gedaan – had succes gehad. Nederland won in juni een van de halvefinaletoernooien (België won het andere) van de Hockey World League, en versloeg daar onder meer olympisch kampioen Argentinië, met 6-1.

Dat gebeurde met een eveneens veranderde speelstijl: niet meer man tegen man, maar een zoneverdediging. Dat was bijvoorbeeld hoe de Belgen het al deden in Rio. „Een groot compliment, vind ik”, zei bondscoach Shane McLeod van de Red Lions vorige week tegen het Belgische tijdschrift Knack.

Maar het ‘kopiëren’ van de Belgen maakte Nederland maandag niet even goed, laat staan beter. Met een genadeloze effectiviteit bezorgden ze Nederland de grootste nederlaag ooit op een EK. En meer dan terecht. Tegenover de dreiging voor het Belgische doel, vooral in de eerste helft, stond steeds een uitbraak van de Belgen die een goal inleidde. Twee keer was het Sébastien Dockier voor rust, één keer Thomas Briels.

Nederland oogde bij twee goals bijzonder kwetsbaar en slordig achterin. Na rust was het niet veel beter, en nu waren zelfs de vele Nederlandse kansen grotendeels verdwenen. Loïck Luypaert en Tom Boon brachten de plukjes Belgische fans tussen de 10.000 toeschouwers nog twee keer tot gejuich.

België is nu een topland

Maandagavond was de definitieve bevestiging van de enorme stappen die de Belgische hockeymannen de afgelopen jaren gemaakt hebben. In dat opzicht lijkt hun progressie wel wat op dat van de voetballers. België was een hockeyland in de marge en kreeg thuis ook de aandacht die paste bij die status. Toen de Red Lions zich in 2013 plaatsten voor het WK was dat voor het eerst sinds 2002. Dat jaar werden ze ook verrassend tweede op het EK in eigen land, nog voor Nederland, dat derde werd. Dit was een ploeg die in 2008, zei aanvoerder Briels afgelopen week tegen de NOS , naar de de finale van de Spelen van Beijing had gekeken, denkend: hier gaan wij nooit staan. Acht jaar later stonden ze daar wel en was het zilver achter Argentinië niet iets om lang over te treuren.

Rio was voor Nederland aanleiding wakker te worden en de boel om te gooien, voor België om nóg harder te werken. „Deze jongens hebben een iets andere mentaliteit. Ze hebben wat minder gewonnen”, zei assistent-coach van de Belgen Michel van de Heuvel maandag tegen Hockey.nl. Dat brengt een zekere gretigheid, en die moet nu eens leiden tot de eerste prijs.

Nederland, titelhouder op het EK, wil op zijn beurt weer terug naar een tijd dat het grote prijzen won. Dit EK moet het begin daarvan zijn. Als het zo speelt als tegen de Belgen, gaat dat niet gebeuren. Zeker niet als Nederland de Belgen zondag ook in de finale zou treffen.