Brodsky Quartet wint het op de Prinsengracht van politiesirenes

Het Prinsengrachtconcert 2017 was in muzikaal opzicht volmaakt. Het begon feeëriek en eindigde met Aan de Amsterdamse grachten, meegezongen door de duizenden toeschouwers.

Het publiek volgt vanaf de boten en pontons in de gracht diverse optredens. Foto Evert Elzinga / ANP

De Amsterdamse grachten zijn nooit bedoeld geweest voor concerten, toch blijkt ieder jaar bij het Grachtenfestival de perfecte akoestiek van gracht en gevelwand. Ze vormen een klassieke concertzaal in de openlucht. De uit Georgië afkomstige pianiste Sophiko Simsive (1991) opende zaterdagavond het 36ste Prinsengrachtconcert met de derde Impromptu op. 142 van Franz Schubert. Hoe feeëriek de sfeer ook is, met een waaier aan uitgelezen belichting, het pianospel van Simsive op de Steinway-vleugel is krachtig en opvallend anti-romantisch. Zij won vorig jaar de GrachtenfestivalPrijs en is dit jaar artist in residence.

Tienduizend bezoekers volgden vanuit bootjes, huizen, hotelkamers van Pulitzer Amsterdam en vanaf de kade en bruggen het gevarieerde en in muzikaal opzicht volmaakte concert. Onder de luisteraars bevond zich burgemeester Eberhard van der Laan. Presentator Hans van den Boom noemde bij herhaling het evenement het „leukste openluchtconcert”, maar daarmee doet hij de kwaliteit tekort.

Foto Evert Elzinga / ANP
Foto Evert Elzinga / ANP
Foto Evert Elzinga / ANP

Simsive bracht met de dynamische dissonanten van Bartók en de gloedvol-virtuoze etude van Liszt naar Paganini een hoogstaande muzikale keuze. Met twee liederen van Erik Satie, gezongen door sopraan Lilian Farahani, brak er zelfs een lichtvoetige Parijse chansonsfeer door aan de gracht, waarboven zwarte regenwolken hingen.

„De regen, die hebben we weggespeeld”, merkte Daniel Rowland op, eerste violist van het weergaloze Brodsky Quartet. Zijn aanstekelijke bravoure zette zich voort in het optreden van dit Britse strijkkwartet dat met De Falla, Mendelssohn, Schumann en Sjostakovitsj een rijk programma bood, uitgebreid met piano, bandoneon en contrabas. De indringend en verstild gespeelde Cavatina uit Beethovens Strijkkwartet nr. 13 liet zich niet wegjagen door politiesirenes en tramgeratel. Spannend was de ogenschijnlijk losse improvisatie die de musici beoefenden waaruit opeens de openingsmaten van Aan de Amsterdamse grachten van Pieter Goemans opklonken, het traditionele afscheidslied. De hele Prinsengracht zong mee. Eerder, in de pauze, klonk er vanaf een boot André Hazes met Zij gelooft in mij. Het kan allemaal: Beethoven, Schubert en Hazes. En vooral de grachten, die horen erbij.

Het Prinsengrachtconert, opgenomen door AVROTROS, is terug te zien via npo.nl. Een herhaling van het concert is zondagmiddag te zien op NPO2: 14.25u.