Recensie

Encore Festival is feitelijk één grote clubnacht in de buitenlucht

In een fraaie omgeving, tussen hijskranen en loodsen, vond hiphop- en r&b-festival Encore plaats. Kempi zweepte het publiek op en Migos gaf een oppeppende show, maar afsluiter Tory Lanez viel tegen.

Migos tijdens een optreden op Festival D'ete De Quebec in Canada. Foto Michael Hurcomb / REX / Shutterstock

Festival Encore komt voort uit de gelijknamige wekelijkse hiphop- en r&b-clubnacht in De Melkweg in Amsterdam en is feitelijk één grote clubnacht in de buitenlucht op het prachtige industriële terrein van de NDSM-werf in Amsterdam. Terwijl de rappers van hoofdact Migos zaterdagavond hun aanstekelijke, melodisch ratelende raps afvuren op het hoofdpodium in de schaduw van een immense kraan, deint achter hen het IJ op en neer, trekt de donkergrijze lucht dicht en barst een vernietigende regenbui los. „Encore, jullie zijn áán!” roept een MC in de nabijgelegen plots propvolle tent waar club-dj’s draaien. Maar Encore wilde vooral even schuilen.

De rauwe NDSM-werf vol graffiti en loodsen is een prachtige locatie voor een grootstedelijk festival als Encore. Met name het door Sint Maarten gesponsorde Backyard-podium is raak: opgezet als een Caribische block party waar dancehall, afrobeats, reggae en grime te horen zijn in een eindeloze mix van dj’s en live-acts. Hoogtepunt is de hoogmis in lovers rock van de 30-jarige, charismatische Jamaicaanse zanger Christopher Martin, een vocaal ijzersterke publieksverleider met heerlijke uithalen en indrukwekkende stukjes a capella, die ook een r&b-medley ten beste geeft.

De Brits-Jamaicaanse Stefflon Don woonde tien jaar in Rotterdam en mengt haar grime met dancehall en bubbling-invloeden. Ze doet haar single met French Montana en vlammende grime-tracks, en danst ontspannen op dancehallbeats. Ze is sterk maar wat minder leunen op vooraf opgenomen vocalen zou de energie van haar set goed doen. De Jamaicaanse superster Mr. Vegas opent zijn gloedvolle, nostalgische optreden gewoon direct met kraker Heads High en gaat in sneltreinvaart en als geroutineerde vakman klassieke riddims en routines uit de dancehallgeschiedenis langs.

Encore is een festival om sounds uit het clubcircuit te samplen. Afrobeats staan centraal in optredens van Amartey en dj-sets van Afrolosjes; oude rap en r&b bij de dj’s in de Throwback-tent en nieuwe bij de dj’s in de Encore-tent; er is r&b-karaoke, en een intieme container waar in huiskamersetting snoeihard trapmuziek wordt gedraaid, terwijl verderop Amerikaanse rapper Russ glashelder rapt op stevige droge beats, zonder dat het echt gaat sprankelen.

Op hetzelfde podium warmt Kempi het publiek op voor Migos met opzwepende favorieten als Zoveel Stress en Cocaïna, waarna de technisch sterke rappers uit Atlanta tussen rook en omhoogschietende vlammen, op dreunende kickdrums en met elektronisch vet aangezette vocalen, een oppeppende show geven. Het was een betere afsluiter geweest dan Canadees Tory Lanez die zijn optreden laat verzanden in oninteressante interacties met het publiek, en Encore aan het eind een kwartier lang probeert op te zwepen met een almaar voortslepende versie van Diego, terwijl hij moeizaam probeert te crowdsurfen.