Sampha een van de grote publiekstrekkers op Lowlands-zaterdag

Festivalverslag Grime, hiphop, soul en r&b domineren de tweede festivaldag.

Sampha was een van de grote publiekstrekkers op zaterdagmiddag. Foto Andreas Terlaak

Dat zangeres Solange in het laatste nummer van haar Lowlands-optreden ruggelings op het podium een headspin deed, was verrassend. De statige Solange had haar performance strak gechoreografeerd, maar stuntte nu met een breakdance-act - vrolijker dan haar serieuze act deed vermoeden.

Solange en band, in het rood gekleed, optredend onder een ‘Japanse’ zon, hadden de meningen verdeeld: van saai tot betoverend. Maar eigenlijk was het allebei. Het bijzondere aan Solange, de jongere zus van Beyonce, is dat ze tijd durft te nemen. Zowel haar nummers als bewegingen worden vertraagd en uitgerekt. Dat doet ze niet virtuoos - bij Solange geen gestaalde perfectie à la Beyonce: haar stem is niet echt krachtig, de choreografieën waren niet synchroon. En dat was juist mooi. Het beeld van de twee blazers, twee mede-zangeressen en gitaristen, in identieke kleding, die in trage passen over het toneel paraderen, onderwijl de instrumentaties prachtig uitvoerend, had een vervreemdend effect.

Jeangu Macrooy.
Foto Andreas Terlaak
Ronnie Flex.
Foto Andreas Terlaak
De Nederlandse sterren Jeangu Macrooy en Ronnie Flex speelden ook op Lowlands vandaag.
Foto Andreas Terlaak

Urban

De muziek van Solange, een langzaam soort r&b met glazige koorzang, illustreert de koers die Lowlands dit jaar nadrukkelijk laat zien. Net als een aantal jaar geleden de elektronische dance zijn aandeel opeiste, is het nu het urban genre dat prominent geprogrammeerd staat. Stijlen als grime, soul, r&b en hiphop zijn op dit moment geliefd bij het - vooral jonge -publiek, en Lowlands toont een aantal kopstukken. Zo bedacht Franse rapper MHD, met zijn schor geschreeuwde dictie, zijn eigen genre, ‘Afro-trap’, met een licht tropische ritmiek, die de tent moeiteloos in beweging bracht.

Tove Lo.
Foto Andreas Terlaak
Eenhoorn.
Foto Andreas Terlaak
Even uitblazen.
Foto Andreas Terlaak
Elbow.
Foto Andreas Terlaak
Ook vandaag: Tove Lo en Elbow.
Foto’s Andreas Terlaak

Balsem en buskruit

De Londense soulzanger Sampha was het afgelopen jaar al vaker in het land, en bleek nu een van de publiekstrekkers. Zijn zang is warm, intiem en kwetsbaar, de nummers zijn gehuld in gloeiende synthesizerklanken. De kalme echo van de percussie deed het publiek wiegen, op nummers Blood On Me en Incomplete Kisses.

Nadat Sampha met balsem smeerde, werd er bij Skepta met buskruit gestrooid. Skepta is de Londense grime-meester; een genre dat zo’n tien jaar in de underground sluimerde en nu terrein wint. Als rennende voetstappen in lege metrogangen, klepperen de ritmes, ondersteund door de van dubstep bekende, diep trillende bassen. Gecombineerd met Skepta’s scherp gearticuleerde observaties van het Londense straatleven, ontstond er een opwindende en eigentijdse hiphop-show. De gedisciplineerde Skepta, in stralend wit T-shirt, fulminerend op het podium, contrasteerde met de chaos in de uitpuilende tent, veroorzaakt door van links naar rechts rennende en springende liefhebbers.

Leopold Witte en Geert Lageveen van Orkater met hun voorstelling “237 redenen voor seks”.
Foto Andreas Terlaak
Straattheater
Foto Andreas Terlaak
Prima festivalweer.
Foto Andreas Terlaak
Interview met Herman Brusselmans in Helga’s, Lowlands literatuurpaleis.
Foto Andreas Terlaak
Behalve muziek biedt Lowlands ook theater, literatuur en kunst.
Foto’s Andreas Terlaak

De pastorale route

Wie niet in de stemming was voor urbane ritmes, nam de pastorale route, langs bijvoorbeeld het prachtige A Blaze of Feather, een nieuwe project van Ben Howard. Hier is hij geen zanger maar dienstbaar gitarist. De stijl van het vijftal is nadrukkelijk akoestisch, met cello en zweverige samenzang die als nevel om de gedragen zang van voorman Mickey Smith bleef hangen.

Of je koos voor Dool, de nieuwe groep van stergitariste Elle Bandita. Dool blies de gedachtespinsels weg met vriendelijke hardrock. Het vijftal speelt hun solo’s beheerst, de overgangen verrassend. Bandita’s spel is snel en soepel. Met één voet op de monitorbox en de blik van een veroveraar, liet ze haar gitaar grommend vuur spugen.

Editors.
Foto Andreas Terlaak
Make Llov.
Foto Andreas Terlaak
The Bloody Beetroots Live.
Foto Andreas Terlaak
Rock on!
Foto Andreas Terlaak
Editors en The Bloody Beetroots Live
Foto’s Andreas Terlaak