’Ik hoop dat we door de brouwerij eerder kunnen stoppen met werken’

Spitsuur

Eveline Blondelle (42) en Michiel van der Vaart (45) wonen met hun twee dochters in Winterswijk. Door de brouwerij die Michiel naast zijn baan als chirurg is begonnen, is er even minder tijd voor het gezin.

Michiel: „De brouwerij trekt een wissel op het leven van alle betrokkenen.” Eveline: „De combinatie met jouw baan in het ziekenhuis is niet ideaal.” Foto David Galjaard

Michiel: „Het afgelopen jaar is ons leven een stuk drukker geworden door de brouwerij die ik samen met twee anderen heb opgezet. Die draait sinds twee maanden en ik heb veel moeten regelen. Een medewerker aannemen, verzekeringen regelen, nadenken over de bezorging… Allemaal naast mijn fulltime baan als chirurg in het ziekenhuis van Winterswijk. Daar ben ik overigens echt dokter, hoor, en zet ik de brouwerijknop zoveel mogelijk uit. Al vragen veel patiënten bij de deur nog even: ‘Hoe is het nou met het bier, dokter?’”

Eveline: „Op maandag was Michiel altijd vrij, maar nu is hij die dag bezig met de brouwerij. Dus nu hebben we een oppas op maandag. Op zaterdag en in de avonden is hij ook veel met het bedrijf bezig.”

Michiel: „We hebben er dit jaar zelfs een deel van de vakantie aan besteed. Ik hoop dat de brouwerij over een jaar zo goed draait dat ik meer kan delegeren en mijn fysieke aanwezigheid minder noodzakelijk wordt.”

Kruiden plukken

Eveline: „Als gezin zijn we nauw bij de brouwerij betrokken. We waren erbij toen het eerste biertje werd getapt, in die zin is het wel een familieaangelegenheid. En in de vakantie hebben we als gezin, met een boswachter, kruiden geplukt die kunnen worden gebruikt in de brouwerij. Dat was erg leuk. En samen hebben we de introductie van het blond bier gevierd, dat mijn naam draagt: Blondelle!”

Michiel: „De eerste bieren hebben we met succes uitgebracht. Het is nu vooral kijken hoe de markt reageert. Dat levert natuurlijk ook wel wat stress op. Ik had me voorgenomen daar niet wakker van te liggen, maar dat lukt niet helemaal. Dat heb ik een beetje onderschat.”

Eveline: „Doordat Michiel het nu drukker heeft, heb ik thuis meer taken. Ik werk als adviseur personeelszaken en casemanager ziekteverzuim voor mkb-bedrijven, dat werk doe ik nu ook voor de brouwerij.”

Michiel: „Je hebt geholpen bij de sollicitatieprocedure van de werknemer. En we sparren samen veel over de brouwerij.”

Eveline: „In de weekenden hebben we nu minder tijd voor het gezin.”

Michiel: „Dat komt doordat op vrijdag en zaterdag de brouwerij, de winkel en het proeflokaal open zijn, er vaak gebrouwen wordt en er ook rondleidingen zijn. Gelukkig hebben we enthousiaste vrijwilligers.”

Eveline: „Het is een uitdaging om ons sociale leven te combineren met de brouwerij, werk en ons gezinsleven.”

Michiel: „Inderdaad, de brouwerij trekt een wissel op het leven van alle betrokkenen. Dat hoort bij de opstartfase, maar op termijn moet dit wel veranderen.”

Eveline: „Als bedrijf vind ik de brouwerij heel leuk, maar de combinatie van jouw baan in het ziekenhuis en de brouwerij is niet ideaal. Het vergt veel van ons beiden.”

Bieropleiding

Michiel:„Het leek me leuk, zo’n vijf tot zes jaar geleden, om bier te gaan brouwen. Voor mijn verjaardag had ik een workshop bier brouwen van Eveline gekregen. In de Achterhoek was geen brouwerij van betekenis meer sinds het vertrek van Grolsch naar Enschede. En speciaalbier was er ook niet of nauwelijks. Ik wilde meer dan een biertje brouwen in de keuken, dus ik ben een bieropleiding gaan volgen en heb daar een netwerk opgebouwd. Een van de docenten was een oud-bierbrouwer van Grolsch en hij is nu onze hoofdbrouwer en mede-eigenaar.”

Eveline: „Het project is steeds groter geworden.”

Michiel: „We zijn best ambitieus. Nu brouwen we 60.000 liter Wentersch bier per jaar, we willen naar 120.000. Misschien ga ik een dag minder werken in het ziekenhuis, maar de vraag is wel of dat te regelen is met mijn collega’s. Ik heb nu nog een fulltime baan. Verder zit ik in het medisch stafbestuur van het ziekenhuis. Ik doe één keer per week een dienst en heb één keer in de zes weken een weekenddienst.”

Eveline: „Ik kan mijn werk veel makkelijker zelf indelen. Daardoor komt de flexibiliteit nu vooral van mij. Mijn sportieve activiteiten staan door de nieuwe situatie op een lager pitje, dat is wel een gemis. Naast mijn werk doe ik veel voor de activiteiten van de Vrije School van de kinderen. Dat is heel leuk, maar vergt ook aardig wat tijd. Verder volg ik een mediation-opleiding, gericht op het bemiddelen in arbeidsconflicten.”

Kamperen is veel vrijer

Eveline: „Geld geven we vooral uit aan boodschappen, de hypotheek en gezellig wat eten en drinken met de kinderen op een terras. Aan vakanties zijn we niet zo veel kwijt – meestal kamperen we. Dit jaar zaten we voor het eerst in een hotel, in Oostenrijk, maar dat vonden we niks.”

Michiel: „Op verplichte tijden eten, dat past niet bij ons.”

Eveline: „Kamperen is veel vrijer.”

Michiel: „Ik moet nog een stukje goodwill van mijn chirurgenpraktijk aflossen. Maar als dat binnenkort klaar is, gaan we weer wat grotere reizen maken, hoop ik.”

Eveline: „Mooie reizen maken met de kinderen lijkt me heel leuk. Canada, Zuid-Afrika, Maleisië. We willen onze kinderen graag kennis laten maken met de wereld.”

Michiel: „En ik hoop dat de brouwerij zo’n succes wordt dat we wellicht iets eerder kunnen stoppen met werken.”