Bij deze calorieënbom druipt de siroop van je vork

Het geheim van een goede basbousa zit ’m in de siroopemulsie van suiker en rozenwater. Hemelse kledder!

Illustratie Martien ter Veen

Hoe meer ik over de basbousa lees, hoe meer het me duizelt. Als er één dessert is dat in het hele mediterrane gebied wordt genoten dan is het dit zoet-plakkerige griesmeelgerecht wel. Andere namen die het gebakje heeft zijn namoura (in Libanon), hareesa (Syrië), revani (Griekenland) en rava cake (India). De oorsprong van deze calorieënbom zou dan weer in de Hoorn van Afrika liggen, het gebied dat we kennen als oorlogsmoe Somalië waar de rondtrekkende bedoeïenen op een dag op het idee kwamen om griesmeel te mengen met geitenmelk en kokos uit de kuststreken.

Binnen de uitgestrekte grenzen van het Ottomaanse rijk begon het gerecht aan een opmars die het naar de hoofdstad Istanbul bracht. Het paleis van de sultan had een aparte afdeling die zich geheel toelegde op het maken van desserts. Suiker was duur, dus de zoetstof was honing. Op het moment dat het gerecht werd geproefd door de sultan, was het ook meteen goedgekeurd. Het behoorde vanaf dat moment de hele wereld toe.

Elke omringende cultuur heeft wel een variant op dit recept, al zijn de verschillen niet zo heel groot. Tik ‘basbousa’ in op Google en laat je verrassen door al die bloggers tussen Tanger en New Delhi die bij grootmoeders hun perfecte basbousa aten.

Saïda kent het van feesten en partijen. Zet een bakje basbousa bij de koffie of thee neer en het is in een oogwenk verdwenen. De Marokkaanse variant is sponziger, en minder overladen met siroop.

Wij gaan voor de uitvoering waarin de siroop van je vork afglijdt. Het geheim van een goede basbousa zit ’m in de siroopemulsie van suiker en rozenwater. Hemelse kledder!

De griesmeel met yoghurt wordt in de oven lekker luchtig, je kan er met een vork zo doorheen prikken. De stroop geeft de structuur consistentie en nog meer smaak.

Oh ja, basbousa komt van het Arabische bas-bousa, een kusje maar, daarmee doelend op de kleine uitsnedes die in het gebakje worden gemaakt, vergezeld van een amandel op de bovenkant. Dat er heel wat kusjes gegeven mogen worden!

Abdelkader Benali en Saïda Nadi-Benali koken deze zomer mediterraan.

Cypriotische yoghurt-griesmeelcake met rozenwatersiroop

(ongeveer 20 porties)

125 gr boter, op kamertemperatuur; 200 gr basterdsuiker; 250 gr yoghurt (niet te dik); 1 eetlepel rozenwater; 3 eieren, gescheiden; ½ theelepel fijne citroenrasp; 125 gr bloem; 60 gr amandelmeel; 125 gr fijne griesmeel; 2 theelepels bakpoeder

Rozenwatersiroop:

200 gr basterdsuiker; 1 theelepel rozenwater; ½ theelepel citroensap; 2 ½ dl water

Verwarm de oven voor op 180°C en vet een vierkante of rechthoekig bakblik van 20 à 24cm in.

Mix de boter en suiker in een kom goed door elkaar. Klop de yoghurt, het rozenwater, de eierdooiers en de citroenrasp erdoor.

Voeg hierna de bloem, het griesmeel, amandelmeel en het bakpoeder toe en mix goed door elkaar.

Klop de eiwitten in een aparte kom tot het schuim zachte pieken vormt.

Spatel het eiwit voorzichtig door het deeg tot alles een egaal geheel is.

Giet het beslag in het cakeblik en bak de cake in ongeveer 45 minuten. Prik met een houten saté prikker na 40 min. Als deze er droog uitkomt is de cake gaar. De cake hoort goudbruin zijn.

Maak intussen de siroop. Doe de suiker, het rozenwater, citroenrasp en het water in een steelpannetje en kook dit 5 minuten of tot de suiker is opgelost.

Schenk de warme siroop over de cake en laat het geheel afkoelen.

Ps. Het rozenwater is ook te vervangen door oranjebloesemwater. Ook erg lekker!