Cultuur

Interview

Foto Merlin Daleman

‘Soms draaien we meer dan tien uur, dan moet je wel enthousiast blijven’

Campingentertainment

Hoe is het om de perfecte vakantie voor anderen te verzorgen? Het animatieteam van gezinscamping De Waay geeft tien uur per dag positieve energie. „Kinderen zijn veeleisender dan vroeger.”

‘Ik heb de kostuums maar alvast even neergelegd,” zegt Marc Doorten (20) energiek. „Want dan kunnen we straks gelijk lekker door.” Doorten is teamleider van de drie animatiewerkers die op gezinscamping De Waay in Doornenburg de boel levend houden met dansen, knutselen, sporten en deze week een heuse musical.

Tijdens het hoogseizoen vieren zo’n tweeduizend mensen per dag vakantie op de Gelderse gezinscamping. Naast een overdekt zwembad zijn er speeltuinen, sportvelden, een recreatievijver, een visvijver, de nodige horeca en dus een animatieteam.

Eigenaar Sepp Willemsen (38) besloot tien jaar geleden het recreatieprogramma uit te besteden vanwege de groei en professionalisering van de camping: „Mensen willen actief geëntertaind worden en ook de kinderen zijn veeleisender dan vroeger. Als we een spooktocht aanbieden dan verwachten ze ook wat. De technische dienst van de camping bouwt nu aan een tafel waar een bloederige hand uit komt. Zodat de spooktocht straks echt binnenkomt bij de kinderen.”

Rond de 15.000 euro is camping De Waay kwijt aan het inhuren van het driekoppige team dat er de maand mei is en acht weken in het hoogseizoen. Willemsen: „Vooral met slecht weer zijn onze animatiewerkers hun gewicht in goud waard. Dan bedenken ze binnenactiviteiten en hoeft niemand zich in zijn tent op te sluiten.”

Het belangrijkste is dat ze op het podium staan, de rest maakt niet uit

Mentaal en fysiek zwaar

Verveling ligt bij een vakantie natuurlijk als een hongerige wolf op de loer, maar hoe dat te vermijden? Wendy Oude Veldhuis (32) is de eigenaar van Animatiewerk.nl dat het pakket Campingvriendjesclub en het Youngsterpakket aanbiedt dat camping De Waay afneemt: „We zien dat de meeste gezinnen een vakantiepark zonder animatieteam al geen optie meer vinden. Mensen vinden het soms oprecht lastig om zelf iets leuks te bedenken.”

Teamleider Doorten trekt ondertussen een beschilderd doek op. Het kasteel dat straks de achtergrond vormt bij de musical: „Dit werk is zowel mentaal als fysiek zwaar, soms draaien we meer dan tien uur en je moet wel enthousiast blijven.” Deze week staat camping De Waay in het teken van de musical Shrek. Maar liefst 35 kinderen zullen na de generale repetitie op het podium een productie uitvoeren waarvan ze vier dagen geleden het bestaan nog niet vermoedden. De meesten zijn tussen de vier en de zeven jaar, maar er zitten uitschieters tussen, zoals hoofdrolspeler Rens Schapendonk, die 12 jaar is: „Vorig jaar speelde ik op deze camping Gaston tijdens de musical Belle en het Beest. Ook geen kleine rol, maar dit jaar heb ik zeker vijftig zinnen.”

Doorten legt uit: „Vooraf heb ik met elk kind een gesprekje, om te kijken of ze verlegen zijn, of ze in staat zijn zinnen te onthouden. Meestal gaan de grotere rollen naar de wat oudere jongens en meisjes.” Hij schudt even zijn hoofd: „Ik wil altijd alles perfect en als het niet lukt doet mijn hele hoofd zeer.”

„Het zal allemaal wel loslopen”, zegt Bobbie de Laet (24) opgewekt. En het derde teamlid Kristen Beukers (17) verzacht: „Het belangrijkste is dat ze op het podium staan, die ervaring, de rest maakt niet uit.”

Geen kindermens

Terwijl De Laet in een korte pauze een sigaretje rookt achter de caravan waarin het team woont, zegt ze: „Ik was eigenlijk niet zo’n kindermens toen ik hiermee begon, een vriendin haalde me over naar het trainingsweekend te gaan. Nu vind ik het heerlijk. Ik krijg wel honderd knuffels op een dag. Maar zwaar is het wel. Tijd en ruimte voor een persoonlijk leven is er niet.” Beukers knikt: „En we moeten voortdurend positieve energie afgeven. Want wie zit er nou op een neerslachtig animatieteam te wachten?”

Een slechte generale is een goede première. En er ging nogal wat mis. Licht, techniek, tekst. Na afloop zit het team zuchtend aan de patat. De Laet montert haar collega’s op: „Ze zijn straks zo blij dat ze op het podium gestaan hebben. Het is nu gewoon even doorbikkelen.”

Hoofdrolspeler Rens is inmiddels weer binnengelopen voor de make-up. Hij kijkt somber: „De generale ging niet echt lekker, ik liep een paar keer weg van het podium terwijl ik had moeten blijven liggen.” Zijn moeder Helma Schapendonk (45) lijkt zich geen zorgen te maken: „Rens heeft al vaker voor grote zalen gestaan. Hij had de hoofdrol in de musical van zijn lagere school en vorig jaar heeft hij nog trombone gespeeld op camping Beerze Bulten. Je merkt gewoon dat hij ervaring heeft.” Rens knikt: „De zenuwen horen er gewoon bij.”

Een half uur later is het zover. De kinderen komen een voor een op. Beukers is op een tafel geklommen, zodat ze de dansjes bij haar af kunnen kijken. Achter de coulissen lukt het De Laet om nog net een houten stellage vast te grijpen die in dreigde te storten. De zaal is gevuld met ouders in korte broek en T-shirt. De muziek staat te hard, microfoons vallen uit, tekst wordt vergeten en sommige kinderen buitelen over elkaar bij de dansjes, maar drie kwartier later klinkt er een oorverdovend applaus.

De drie animatiewerkers zitten naast elkaar op een bankje. Doorten lacht: „Moet je nou zien hoe gelukkig ze zijn.” De Laet: „Dit heeft iedereens dag gemaakt.” De cast eet een ijsje. Rens is tevreden over zijn optreden: „Dit animatie-team maakt mijn vakantie. Maar het breekt me ook op want je moet echt keihard werken.” Hij zucht: „Maar ik denk dat het goed is dat ze er zijn, want anders was hier niks te doen.”