Cultuur

Interview

Interview

Foto: Merlijn Doomernik

Zij zegt: ‘Je had best veel ruzie’, hij: ‘Ik ben ook niet makkelijk’

Simpel-oprichter Jasper de Rooij en zijn vrouw Angela

Ooit had hij „vele tonnen” schuld, nu is hij een succesvol ondernemer en multimiljonair. Samen met zijn vrouw blikt Jasper de Rooij terug op tien jaar Simpel. „We gedragen ons als ‘nieuw geld’. Waarom zou je niet genieten?”

‘Je hebt van die tv-programma’s als Een dubbeltje op zijn kant. Dan hadden mensen 20.000 euro schuld…” Zijn vrouw schiet in de lach. „Dan dachten wij: hádden we dat maar!” Inmiddels kunnen Jasper de Rooij (48) en zijn vrouw Angela (46) om hun vroegere misère lachen. Maar, zegt hij: „Het was echt dramatisch.”

De Rooij kent een grillig ondernemersbestaan. Hij richtte een telecombedrijf op, verkocht het aan T-Mobile, kocht het weer terug, verkocht een deel aan investeringsmaatschappij De Hoge Dennen, besloot dat deel tóch weer terug te kopen en verkocht het vorig jaar alsnog – dit keer aan de investeerders van Parcom.

Voor hij Simpel oprichtte, stonden er regelmatig deurwaarders voor zijn huis, vanwege een schuld van „vele tonnen”. Nu is hij een succesvol ondernemer met een kapitale villa en dure auto’s en staat hij in Quote. Samen met zijn vrouw blikt hij terug op de verschillende fases van tien jaar Simpel en hoe die hun weerslag hadden op hun persoonlijke situatie.

Jasper de Rooij was ooit ingeloot voor een studie geneeskunde, maar daar is hij nooit aan begonnen. Hij ging ondernemen, samen met zijn broer. Ze begonnen een telecombedrijf, een reclamebureau, een scooterwinkel en een evenementenbureau. „Er was altijd gedoe”, zegt hij. „Financieel ook. Mijn broer en ik gaan heel goed met elkaar, maar samenwerken bleek nogal ingewikkeld. Ik heb meerdere telefoons tegen de muur kapot gegooid – altijd had ik hem aan de lijn.”

Na tien jaar kwam zijn broer met het idee om een telecombedrijf te beginnen voor rijke en bekende Nederlanders. Al na een paar maanden kregen ze ruzie met de investeerders. „Ik kan er een heel mooi verhaal van maken, maar mijn broer en ik zijn er gewoon uitgezet. Niet geheel onterecht, overigens.”

Het gevolg: een torenhoge schuld en geen inkomsten. Het gezin, toentertijd met drie jonge kinderen, moest rondkomen van het salaris van Angela, die lesgaf bij The Little Gym, een peperdure sportschool voor kinderen. Jaspers moeder betaalde tijdelijk hun hypotheek. Angela’s moeder bracht tassen vol boodschappen en kleding voor de drie dochters.

Als de bel ging, rende Angela naar boven. „Maar dan dacht ik: ik kan wel weer niet opendoen, maar dat heeft geen zin. Bovendien waren die deurwaarders altijd aardig en begripvol.” In die tijd tankte Jasper voor een tientje. „Ik dacht: als de leasemaatschappij de auto komt halen, is het zonde als ik de tank net heb volgegooid.”

Erg rooskleurig ziet de toekomst van mobiele providers er niet uit. Zes remedies tegen omzetdaling

Geen kredietcheck

Het was in die periode dat Jasper diverse banen kreeg aangeboden. „In de telecomwereld, maar ook bij een verffabriek in Polen. Dik betaalde banen, waarmee ik na een jaar of tien uit de schulden had kunnen zijn…” Angela lacht. „Hij zei dat hij daar niet gelukkig van zou worden.”

Hij wilde tóch iets nieuws beginnen, zegt Jasper. „In de telecom, die wereld kende ik inmiddels. Ik wilde iets aan de onderkant van de markt, heel toegankelijk, zonder trucjes. Mijn broer zei: dan moet je het Simpel noemen.” Dat was in 2007.

Simpel richtte zich op sim-only-abonnementen. „We deden geen kredietcheck. Dat was onze manier om klanten binnen te halen.” „Doodeng”, vond Angela. „Ik vond het juist heel slim”, zegt Jasper. „ Ik dacht: ik ben vast niet de enige die niet door een kredietcheck heen komt. En bellen moet je toch.”

Ik dacht: ik ben vast niet de enige die niet door een kredietcheck heen komt. En bellen moet je toch.

Aanvankelijk probeerde Simpel abonnementen aan de deur te verkopen, maar dat werkte niet. Jasper: „Toen heb ik BelCompany gevraagd of ze klanten die niet door de kredietcheck kwamen, naar mij wilden sturen. Eindelijk druppelden er wat klanten binnen. Tien per dag of zo. Dat duurde een half jaar.”

Zó lang, vraagt Angela. „Ik vertel thuis gewoon niet alles”, zegt Jasper. „Dan herbeleef ik alle ellende nóg een keer en zit ik met een vrouw die zich nog meer zorgen maakt.” Angela: „Ik wist heus wel dat er wat was, als je ’s nachts wakker lag.” Jasper: „Maar je vroeg niks. Je zorgde alleen wat beter voor me.”

Op een gegeven moment begon het aantal abonnees te stijgen. Een consumentenprogramma bleek Simpel op tv te hebben genoemd. „Plotseling gingen we van tien klanten per dag naar veertig of vijftig.” Zakelijk ging het echter helemaal niet goed. „Des te harder we groeiden, des te meer geld erbij moest”, zegt Jasper. „We hadden niet zo’n goed contract bij KPN. Per maand moest er drie of vier ton bij. Toen heeft een grote leverancier de schuld die ik bij hem had omgezet in aandelen. Simpel was gered, maar ik had nog maar 7 procent van de aandelen in mijn eigen bedrijf. Het voelde niet meer alsof ik voor mezelf werkte.”

In 2010 meldde T-Mobile zich. Het telecombedrijf wilde Simpel overnemen, als extra merk naast Ben. „Feitelijk verkochten we alleen het klantenbestand en het merk, we gingen gewoon verder als Simpel. Ineens was er een enorm marketingbudget, we groeiden hard. Maar ik werd steeds ongelukkiger. Ik was nog wel de directeur, maar had weinig in te brengen.”

Angela: „Je had best veel ruzie.”

Jasper: „Ik ben ook niet makkelijk.”

Toen het tweejaarcontract met T-Mobile afliep, wilde het concern dat wel verlengen, mits Jasper de andere aandeelhouder zou uitkopen. Inmiddels draaide Simpel „heel behoorlijk” en wilde de bank hem het geld lenen. „Toen was ik weer de eigenaar. Maar van een bedrijf dat nog steeds voor T-Mobile werkte. Die corporate omgeving was niks voor mij. Ik was gewoon een klein partijtje waar zij eigenaar van waren, en hoorde me zo te gedragen. Dat past niet bij me. Maar ik had geluk: in 2013 wilde T-Mobile van ons af. Ik kon het bedrijf heel goed terugkopen. Eindelijk was ik weer in control.”

Angela: „Ik dacht: moet je dat wel doen? Maar ik zag ook wel dat hij bij T-Mobile niet gelukkig was.”

Jasper: „Wij laten samen de honden uit. Dan praten we over dit soort beslissingen. Het was een ingewikkelde constructie, het ging over veel geld. De onderhandelingen duurden lang. Ik heb die corporate wereld vaak vervloekt, maar in dit geval was ik er dolblij mee. Ik betaalde een mooie prijs en ik hoefde de koopsom niet in één keer te betalen.”

Rustmoment

Jasper bedacht dat het tijd werd dat hij het – financieel – goed voor zichzelf zou regelen. Daarom verkocht hij ongeveer eenderde van de aandelen aan investeringsmaatschappij De Hoge Dennen, van de familie De Rijcke, de voormalige eigenaars van drogisterijketen Kruidvat. Angela: „Dat was een rustmoment.” Ineens kreeg het echtpaar miljoenen op hun rekening gestort.

Simpel groeide en groeide. Toch begon het ook met De Hoge Dennen te wringen. „Het was een private-equityfonds, maar behoorlijk risicomijdend. Bij zo’n competitieve markt hoort een ander risicoprofiel.” Dus besloot Jasper de eigenaar uit te kopen en zelf verder te gaan. Daarvoor moest hij „tientallen miljoenen” lenen bij ING. Angela: „Ik moest meetekenen.” Jasper: „Alsof je weer alles op rood zet.”

Dit keer wilde Jasper het anders doen. Geen aandeelhouders, geen gedoe. „Maar toen zei een vriendje van me, die me bij de deal met De Hoge Dennen had geholpen: dit doe je niet handig. Je had het privé net allemaal goed geregeld. Zoek dan een partij die wel bij je past.”

Er zijn veel mensen die zeggen: dat zou ik nooit doen. Maar zo werkt het niet. Je groeit langzaam naar een bepaald uitgavenpatroon toe

Een jaar geleden stapte investeringsmaatschappij Parcom in Simpel. De investeerders van Parcom, dat is verzelfstandigd uit Nationale-Nederlanden, zijn onder anderen Rolly van Rappard van CVC en Robert van der Wallen van BrandLoyalty.

Jasper: „Eigenlijk heb ik het pakket dat ik had teruggekocht heel snel weer doorverkocht. Ik heb mijn schuld bij ING afgelost en hield een stukje over.”

Van dat geld genieten Jasper en Angela en hun drie dochters nu volop. „We zeggen wel eens dat we normaal zijn gebleven”, zegt Jasper. „Maar het huis is niet normaal, de auto’s zijn niet normaal en de vakanties zijn niet normaal. Ik denk wel dat wij ons als ‘nieuw geld’ gedragen. Maar waarom zou je niet genieten?”

Angela: „Er zijn heel veel luxe dingen die we onszelf gunnen.”

Jasper: „Er zijn weinig luxe dingen die we onszelf níét gunnen. We vliegen meestal businessclass. Of privé. We hebben een zwembad en een jacuzzi in de tuin. Ik heb een Porsche Targa gekocht. En een Aston Martin.”

Angela: „Hij overweegt nu met een paar anderen een vliegtuig te kopen. Aan dat idee kan ik nog steeds niet wennen.”

Jasper: „Er zijn veel mensen die zeggen: dat zou ik nooit doen. Maar zo werkt het niet. Je groeit langzaam naar een bepaald uitgavenpatroon toe.”

Al geeft hij onmiddellijk toe dat hij altijd al te veel uitgaf. „Ik heb vaker onverantwoorde risico’s genomen, waarbij het net goed ging. Blijkbaar had ik die druk nodig om te zorgen dat het geld er kwam. Neem dit huis…” Een villa in Amsterdam. „Dat heb ik gekocht toen we eigenlijk het geld niet hadden. Angela heeft daar echt een maand buikpijn van gehad.”

Oprit vol zwarte Vespa’s

Het enige wat hij lastig vindt, is dat zijn kinderen geen realistisch beeld van de werkelijkheid hebben, zegt Jasper. „Wij hebben alles wel meegemaakt, en wij hebben dit zelf opgebouwd. Maar als ik laatst thuis kom en de oprit staat vol zwarte Vespa’s van de vrienden van mijn oudste, dan denk ik: hoe ga ik ze bijbrengen dat dit eigenlijk absurd is? Dat lukt niet meer.”

Geld is voor hem „een meetlat om te bepalen of je het wel of niet goed hebt gedaan”, zegt Jasper. „Iedereen zegt: ik wil niet in Quote, maar ondertussen is het toch een dingetje. Ik sta er nu in, maar het bedrag (45 miljoen euro, red.) klopt niet, als je kijkt naar de waarde van Simpel en mijn aandeel in het bedrijf. Dat vind ik dan irritant. Ergens is het leuk als mensen je onderschatten, maar ik merk toch dat ik het soms vervelend vind. Een tijdje geleden ging ik een auto kopen. Als ik dan binnenkom in mijn spijkerbroek en op gympen, blijft die verkoper zitten. Na mij komt zo’n kakker met een rode broek binnen en dan springt die man meteen op. Ik zou die dingen niet erg moeten vinden, maar tóch steekt het.”

Simpel groeit nog steeds hard. Het bedrijf heeft dit jaar een kleine 100 miljoen euro omzet en de winst zal rond de 10 miljoen uitkomen. Jasper is nog altijd de directeur, maar heeft bijna geen operationele taken meer. „Ik kan het me permitteren om af en toe een half uurtje te slapen of Netflix te kijken. Ik vind het nog steeds leuk om naar mijn werk te gaan, en ben nog steeds supergemotiveerd om Simpel nog groter te maken, maar het moet geen tien jaar meer duren. Op een gegeven moment gaat er een strik omheen.”