Vis drogen tussen de puinhopen

Deel 5: overleven na de ramp (slot).

Illustratie Lynne Brouwer

Het is een thema in films als Mars Attacks! en de Mad Max-serie: de rampen zijn uitgeraasd en in een baaierd van postapocalyptische ongemakken mogen de overlevenden een nieuwe wereld opbouwen.

De meeste gevaren en problemen zijn boven het maaiveld te verwachten. Wie het nog lang na de ramp wil uithouden, kiest daarom voor een schuilkelder. Met zelfwerkzaamheid plus de expertise van een aannemer kan dat voor pakweg 500 euro per vierkante meter. Hoe, dat staat te lezen op schuilkelder.com. En ook waarom: „De overheid heeft tegenwoordig geen schuilkelderfaciliteiten meer voor de burgerbevolking. Als je voorbereid wil zijn, dan dien je dus zelf voor een eigen veiligheidsruimte of schuilkelder te zorgen.”

Bas, de maker van de site: „Een schuilkelder biedt veiligheid, onder meer tegen drukgolven van bommen. De beste beveiliging van je schuilkelder is dat niemand ervan weet.” In zijn eigen onderkomen van 18 vierkante meter heeft hij voor maanden eten liggen voor zijn gezin van vier personen. Er is zonnestroom, een grondwaterpomp, er zijn waterfilters en dankzij een vrijwel permanente temperatuur van elf graden blijven de bewoners met dekens warm genoeg. Alleen moet er nog een rioolaansluiting komen.

Wie een tuin heeft, geld en gezond verstand begint er vandaag nog mee, zou je denken. De praktijk is dat de schuilkelderoptie pas in beeld komt als het mis dreigt te gaan. Als de wereldvrede onder druk staat, bijvoorbeeld met Noord-Korea, stijgt het aantal bezoeken aan schuilkelder.com al gauw met een factor twee. Bas: „Soms zie ik een grote stijging en dan denk ik: hee, ik heb wat gemist in het nieuws.”

Wat je nieuwe adres ook zal zijn, tussen de puinhopen van de vergane wereld moet je aan eten komen, maandenlang en misschien wel jaren. Een prepper denkt daar nu over na. Er zijn twee benaderingen. Voor de middellange termijn is het verstandig ruilartikelen in te slaan. Almar Tolsma heeft om te ruilen „behoorlijk wat tandpasta en dat soort grapperijen. En alcohol en sigaretten. Ik rook niet en drink haast niet, maar voor sommigen zal het een mentale oppepper zijn wanneer alles is geklapt.”

Op de lange termijn red je het niet met ruilen alleen. Jeroen Klaassen: „Daarom verbouw ik nu zoveel mogelijk ons eigen voedsel en werk ik aan mijn kennis over voedsel conserveren. Wecken is fantastisch, maar moeilijk. Vroeger kon bijna iedereen het.” Zelf verbouwde en geconserveerde producten kun je eten, je kan ze ook ruilen.

Ook kennis is een soort ruilartikel, inzetbaar om een plaats te verwerven in een nieuwe leefgemeenschap. Je hebt geen tandpasta, maar je weet wel hoe je vis droogt. Daan van Sloten van Preppers United verbouwt veel van haar voeding zelf, bij haar caravan annex bug out location tussen de weilanden. „Ik ben dagelijks bezig met voedsel conserveren. Maar die kennis ga ik niet voor mezelf houden als de pleuris uitbreekt. Je deelt het gewoon met anderen.”

Zijn preppers gek? Integendeel, vinden ze zelf. Bas: „Iedereen heeft een brandverzekering. Maar is de kans op het afbranden van jouw huis groter dan op een enorme ramp die velen treft?” Klaassen: „Preppers gaan nu al duurzaam om met de hulpbronnen die veel anderen gebruiken alsof er nooit een einde aan komt.”