Column

Kroon

De ogen gaan dicht en ik beeld mij in dat ik een leeuw ben. Zittend in de wasstoel van de kapsalon terwijl mijn hoofdhuid met warm water wordt gemasseerd en mijn manen worden gewassen, ontdek ik mijn getransformeerde leeuwenpoten. Verderop staat een troep leeuwen een buffel te verslinden. Net als ik in mijn nieuw geworden leeuwenlichaam richting etenstijd wil lopen, voel ik koud water over mijn hoofd gaan. Mijn ogen gaan direct wijd open.

Via de föhnstoel vlieg ik de kapperstoel in, want mijn dreadlocks dienen bijgehouden te worden. Normaliter ga ik een keer in de maand langs mijn kapster, maar wegens vakanties en drukte is het nu zo’n drie maanden geleden. Een flinke inhaalbeurt dus.

Na drie wasbeurten, plus een conditioner die een half uur moet intrekken, worden de dikste dreads geselecteerd voor een extra poetsbeurt. Ik heb blijkbaar nog wat zand in mijn haar van mijn eerdere strandvakantie. Vind ik onbegrijpelijk. Als er iemand zijn haar vaak wast, ben ik het wel. Anoeska poetst fel, al het zand verplaatst van mijn dikste dreadlock naar mijn overhemd.

Bij het verzorgen van dreadlocks draait het vooral om de uitgroei die je aan bestaande locks toevoegt. Daar worden locks steviger en dikker van. Dit noem je instoppen. Klopt niet, zegt Anoeska. „Locken, schat.” „En ik ben haarstylist, geen kapster”, zegt ze met een strenge lach. Ik knik gehoorzaam en stel haar gerust.

Als kind kon ik mijn ouders totaal niet geruststellen over mijn haarstijl. „Wil je een statement maken?” en „Dit is niets voor een Ghanees!” of „Houd het gewoon lekker kort.” Ik heb mijzelf toen al aangeleerd om lekker te doen waar ik zelf zin in had. Maar vooral omdat ik het altijd mooi heb gevonden. Bij iedereen die het had en nu heeft. Clarice, Clarence, Edgar, Whoopi, Ramon en mezelf. Gelukkig is iedereen er nu aan gewend geraakt. Al hoor ik familieleden soms nog steeds klagen.

Laat ik maar gewoon zeggen dat de kam niet echt mijn beste vriend was

Dan pakt Anoeska een pluk uitgroei. Ze draait er met behulp van een haaknaald achtjes mee, om ervoor te zorgen dat die uitgroei in een nieuwe dread komt. Het is wonderbaarlijk hoe geroutineerd zij te werk gaat. Moet ook wel, anders was ik niet al tien jaar vaste klant.

Mijn haar is kroes. Dat is teer en fijn haar dat sterker wordt door de constante schakeling te verbinden. Kroeshaar is vergeleken met Europese en Aziatische haartypes erg delicaat en heeft de juiste zorg nodig. In elke kroeskrul zit een breekpunt, als je dat punt bijvoorbeeld niet genoeg bevochtigt, breekt je haar sneller. Had ik dat maar geweten toen ik jonger was. Laat ik zeggen dat de kam niet mijn beste vriend was.

Enfin, als het zojuist is ingestopt, kun je de mooie lijnen en de nauwkeurige hokjes zien. Een heel nette inventarisatie. Eenmaal ingebonden voelt het als een kroon op mijn hoofd. En los ook. Mijn kroon glimt weer. Mijn kroon is schoon. Mijn kroon is nieuw. Ik kijk eerst naar de spiegel, daarna naar de binnenkant van mijn oogleden. Terug naar de spiegel.

New point of view. Ik hoef in mijn verbeelding geen leeuw meer te zijn. Ik ben het allang.

vervangt in de zomer Georgina Verbaan.