AkzoNobel verslaat Elliott, maar de dreiging blijft

Uitspraak

Het verzoek van Elliott te stemmen over het ontslag van Akzo-commissaris Burgmans is „voorbarig”, vindt de rechter. Voorlopig is hij veilig.

Er komt voorlopig geen stemming over het ontslag van Antony Burgmans, president-commissaris van AkzoNobel. Het verfbedrijf (Flexa, Sikkens, 46.000 werknemers, waarvan 5.000 in Nederland) kan volstaan met een vrijblijvende bijeenkomst waarbij het zelf de agenda bepaalt.

Dat heeft de voorzieningenrechter bepaald in een zaak tussen Akzo en zijn grootste aandeelhouder met bijna 10 procent van de stukken, hedgefonds Elliott uit New York. De rechter noemt het verzoek van Elliott „voorbarig” en „prematuur”. Weliswaar erkent de rechtbank de bevoegdheid van ontevreden aandeelhouders – en dus ook Elliott – om commissarissen te ontslaan. Maar zij moeten eerst de kans krijgen verantwoording af te leggen over het gevoerde beleid, in dit geval de afwijzing van belager PPG. En juist dát staat op de agenda voor de bijzondere aandeelhoudersvergadering (bava) die AkzoNobel voor 8 september heeft gepland. Op hetzelfde moment stemmen over ontslag is dan niet op zijn plaats, aldus het vonnis, temeer omdat veel beleggers hun stemmen al van tevoren uitbrengen.

Boze aandeelhouders

De uitspraak is op het eerste gezicht een grote meevaller voor de onderneming, die aangeschoten wild is sinds ze in maart van dit jaar te maken kreeg met de ongewenste avances van branchegenoot PPG. Akzo wist zijn belager met veel moeite op afstand te houden, maar daarmee heeft het de woede van zijn aandeelhouders op de hals gehaald. Die zagen een mooie overnameprijs aan zich voorbij gaan en twijfelen openlijk aan de haalbaarheid van Akzo’s nieuwe, ambitieuze strategie. Het plotselinge vertrek van topman Ton Büchner – de druk werd hem te veel en hij stapte op om gezondheidsredenen – heeft beleggers niet milder gestemd.

Belager PPG trok zich terug. Maar écht veilig is AkzoNobel pas als het zijn ambitieuze beloftes waarmaakt en de ruzie met zijn aandeelhouders bijlegt.
Lees ook: Voor de Akzo-top is het gevecht pas net begonnen

Zeker Elliott niet, veruit de felste tegenstander van AkzoNobel. Het hedgefonds – dat samen optrok met het collega-hedgefonds York Capital en zo samen meer dan 10 procent van de aandelen heeft, de minimale drempel voor een dergelijk verzoek bij de rechter – stond twee weken geleden alweer voor de tweede keer in twee maanden tegenover AkzoNobel in de rechtszaal.

‘Spelverdeler’ Burgmans

Opnieuw ging het over de vraag of Elliott een aandeelhoudersvergadering kan afdwingen om te stemmen over het ontslag van president-commissaris Antony Burgmans, Akzo’s „dirigent en spelverdeler” volgens Elliott. In de ogen van Akzo’s grootste aandeelhouder heeft Burgmans een overname door de Amerikaanse branchegenoot PPG gedwarsboomd, minacht hij zijn beleggers en is het de hoogste tijd hem hem te ontslaan. Een „fundamenteel recht” van aandeelhouders, vinden Elliott en York. Dat Burgmans heeft aangekondigd hoe dan ook in april op te stappen, stemt de hedgefondsen niet tevreden.

Lees ook het verslag van de zitting op 27 juli:
‘Ontslag Burgmans zou Akzo onthoofden’

De Ondernemingskamer stuurde Elliott in mei al eens terug in zijn hok. Akzo had het recht een stemming over het ontslag van zijn president-commissaris af te wijzen, vond de rechter toen. Het zou Elliott namelijk niet te doen zijn om zijn persoon of functioneren, maar om het forceren van onderhandelingen met belager PPG, ofwel het beïnvloeden van de strategie. Nu PPG zijn overname-ambities (voorlopig) heeft begraven, geldt die redenering niet meer, concludeerde Elliott. Tijd dus voor een herkansing bij de voorzieningenrechter.

Vertrouwenscrisis

Die gaat mee in het oordeel dat de afwijzing van de Ondernemingskamer geen reden is om het verzoek van Elliott opnieuw te weigeren. Akzo wordt gered doordat het zélf al een bava heeft uitgeschreven om tekst en uitleg te geven, blijkt uit het vonnis.

Toch is er geen reden tot euforie bij Akzo. Slaagt het bedrijf er namelijk er niet in zijn aandeelhouders op de bijeenkomst op 8 september te overtuigen dat het juist heeft gehandeld, dan zijn beleggers weer aan zet en is de bedrijfstop alsnog overgeleverd aan de genade van zijn aandeelhouders.

En de vertrouwenscrisis tussen Akzo en zijn beleggers is diep, zo constateerde de Ondernemingskamer al in mei. Aan de hand van de nieuwe topman Thierry Vanlancker zal Akzo dat vertrouwen in heel korte tijd moeten terugwinnen.

Het valt te betwijfelen of de bijeenkomst op 8 september daarvoor toereikend is zoals dat ook geldt voor de inspanningen van de kersverse adviseur en City-veteraan David Mayhew van JP Morgan Cazenove.

AkzoNobel moet de ambitieuze doelstellingen halen die het zichzelf in april heeft opgelegd om beleggers te overtuigen. En dat wordt nog een hels karwei, afgaande op de tegenvallende resultaten over het tweede kwartaal. Een woordvoerder van Akzo was kort in zijn reactie. „We gaan ons richten op 8 september.”