Ze had haar moeder vermoord, tot ze na negen jaar onschuldig bleek

De Amerikaanse Noura Jackson zat negen jaar in de cel voor de moord op haar moeder. Tot ze onschuldig bleek. Maar de justitiële dwaling bleef onbestraft.

Noura Jackson tijdens de rechtszaak waarin ze veroordeeld werd. Still uit nieuwsvideo WATN-TV Mempis.

Op een zondagmorgen in 2005 vond de achttienjarige Noura Jackson haar moeder badend in het bloed. De 39-jarige bankier was tientallen keren gestoken met een mes. Maar toen begon de nachtmerrie pas.

In een longread beschrijft een journalist van The New York Times dat het in eerste instantie leek op een inbraak, maar het raam bleek van binnenuit gebroken te zijn. De politie en een ambitieuze officier van justitie zagen in Noura een rebellerende, losgeslagen en drugsgebruikende puber van gescheiden ouders. Ze concludeerden al snel dat Noura haar moeder had vermoord voor haar levensverzekering en het vastgoed dat ze bezat.

Drieënhalf jaar later werd Noura veroordeeld tot twintig jaar en negen maanden cel, ook al werd bij forensisch onderzoek niet haar DNA gevonden, maar dat van anderen. Maar de openbaar aanklager bleek een briefje van een vriend van Noura, die tijdens het proces tegen haar getuigde, achter te houden. In dat briefje schrijft de vriend dat hij en een maat XTC hadden gebruikt, wat twijfel deed oproepen over zijn betrouwbaarheid als getuige.

‘Iedereen is altijd schuldig’

Het achterhouden van ontlastend bewijs bleek vervolgens in een traditie te passen bij het OM in Memphis. De ‘bedrijfscultuur’ was er een van het winnen van zaken, no matter what:

‘Ik sprak verschillende oud-aanklagers van Shelby County, die me vertelden dat de beloningsstructuur een ‘winnen-tegen-elke-prijs-mentaliteit’ aanmoedigde. Die mindset werd nog eens gevoed door het geloof dat ‘iedereen altijd schuldig is’. Je waarde werd bepaald door het aantal zaken dat je won, zei een ander.’

Ernstiger was dat toen ontdekt werd dat de officier van justitie bewijs had achtergehouden in Noura’s zaak, dit niet bestraft werd. En ook dat bleek de regel te zijn, niet de uitzondering. Noura’s veroordeling werd vervolgens door het hooggerechtshof in 2014 herroepen, maar daarmee stond ze nog niet op vrije voeten.

Lees hoe het verder ging met Noura in deze longread She was convicted of killing her mother; prosecutors witheld the evidence that would have freed her van Emily Bazelon bij The New York Times (7643 woorden, circa 38 minuten leestijd).