Voor de tweede editie waarbij Eric van Eerdenburg festivaldirecteur is, neemt hij maatregelen. Lowlands 2002 is te druk geweest en de line-up viel tegen.

25 jaar Lowlands

Lowlands 2003 Het debuut van de Silent Disco

Door Peter Zantingh, 10 augustus 2017

Lowlands 2003 Voor de tweede editie waarbij Eric van Eerdenburg festivaldirecteur is, neemt hij maatregelen. Lowlands 2002 is te druk geweest en de line-up viel tegen.

Een jaar later krijgt hij daar de rekening voor gepresenteerd: het festival verkoopt voor het eerst sinds de beginjaren niet uit (bij lange na niet zelfs) en verwelkomt voor het eerst minder mensen dan een jaar eerder: van 60.000 naar 48.000 mensen. Misschien dat de ticketprijs ook meespeelt: Lowlands werd nooit duurder dan 200 gulden (f 195 in 2001), maar gaat nu van 97,50 euro in 2002 naar 107,50 euro, waarmee alsnog een psychologische grens gepasseerd wordt.

Pogingen tot innovatie

Die relatieve rust is wel prettig voor zij die er wel zijn, uiteraard. Er is meer ademruimte, de rijen zijn korter en bier - voor het eerst in afbreekbaar plastic - is eerder besteld. De Charlie verdwijnt (om later terug te komen als klein podium voor beginnende bandjes), terwijl het grote Dommelsch-buitenpodium wordt verruild voor een gelijknamige overdekte tent, die later nog tweemaal hernoemd zal worden (in 2004 naar Grolsch en in 2015 naar Heineken) als Lowlands op een andere bierleverancier overstapt.

Het is een relatief koude editie, met temperaturen overdag tussen de 16 en de 19 graden. De silent disco, met koptelefoons op dansen, doet zijn intrede als festivalfenomeen.

Muzikaal doet Lowlands z’n uiterste best weer innovatiever te zijn na de mainstream-miskleunen van een jaar eerder, met onder meer Eels, Grandaddy, Das Pop en PJ Harvey. Hoogtepunten zijn verder Moloko, dancepop waarbij de Bravo tot buiten meedeint, en The Polyphonic Spree, een ruim-20-koppige, in witte jurken gehesen, aan The Beach Boys en de hippie-cultuur refererende orgie van dwarsfluit, harp, tuba, viool, bugel, tamboerijn en meer.

Afsluiter van Lowlands is, niet voor het eerst en niet voor het laatst, Foo Fighters.

Affiche 2003

Parafrases van verleden tussen eerbetoon en ironie

Als er onder de optredende artiesten een ding opviel was het de drang om het onderste uit de kan te halen. Iedereen blonk uit binnen zijn genre: de zanger van hardrockband AFI in wit overhemd en zwarte broek, tierend als een kelner-from-hell; de leptosome charme van Beck, de onderkoelde agressie van PJ Harvey, de woeste jonge honden-rock van Foo Fighters – waar het crowdsurf-verbod als enige werd geschonden –, de kilometervretende zangeres van Guano Apes, de feestelijke reggae-rappers van Postmen, bijvoorbeeld. Lees verder

Een man met een hanenkamp bekijkt het natte kampeerterrein

ANP

speaker 1,85 107,50 Muntprijs Ticketprijs

Foo Fighters op Lowlands, 2003

Video Foo Fighters HD

Twintig procent rustiger

Het moest anders met Lowlands, daar waren bezoekers en organisatie het over eens. Wie gisteren het vertrouwde terrein naast het pretpark Six Flags in de Flevopolder betrad trof een intiemer, overzichtelijker en beter begaanbaar festival dan de verregende editie van vorig jaar. Met 48.000 bezoekers trekt Lowlands er zo’n 12.000 minder dan toen, en is er meer ruimte om te ademen. Lees verder

Festivalgangers

ANP

Redactie ‘25 jaar Lowlands’
Amanda Kuyper, Peter Zantingh, Len Maessen.
Eindredactie
Paul Steenhuis en Sandra Smallenburg.
Vorm
Koen Smeets.
Techniek
NRC Nieuwe Media Team, Milo Vermeulen en Koen Smeets.
Infographics
Wouter van Dijke, Yordi Dam, Pepijn Barnard en Stef Tervelde.
Beeldredactie
Nicole Robbers en Joyce Siahaya.
Video
Elze van Driel en Nina van Hattum.
Social Media
Jisca Cohen en Luuk Willekens.
Productie
Koen Smeets.
Met dank aan Lowlove.nl.