Recensie

Statement over onze versnipperde identiteiten

Thriller

De psychothriller ‘Orpheline’ is een caleidoscopische speurtocht naar identiteit.

Vega Cuzytek als Kiki in Orpheline.

Vier vrouwen, vier namen, vier levens, vier actrices. Vier verschillende gezichten en toch zijn ze allevier min of meer dezelfde in Arnaud des Pallières caleidoscopische puzzelfilm Orpheline. Je zou het een psychologische thriller kunnen noemen, als regisseur Des Pallières (Michael Kohlhaas) de structuur van zijn verhaal over het weeskind uit de titel, gebaseerd op het leven van co-scenarist Christelle Berthevas, niet expres zo vaag had gehouden.

We maken kennis met de net uit de gevangenis ontslagen Tara, schooljuf Renée, haar voormalige partner in crime, de flirterige Sandra, met wie Tara ook een plot heeft beraamd. En dan zijn er nog de jonge Katherine en Kiki. Wie goed heeft geteld heeft dan vijf vrouwen gezien, maar Tara is – verwarrend genoeg – eerder een plotmotor dan een protagonist.

Het verhaal over fluïde identiteiten is vaker verteld, en blijft intrigerend voor een tijdje, omdat het aansluit bij de ervaring die de meeste mensen van hun leven hebben. Orpheline is weliswaar een speurtocht naar de identiteit van z’n hoofdpersonen, maar lijkt eerder een statement over onze versnipperde identiteiten dan een invoelbare queeste. Heel soms zie je in de aandachtige close-ups iets opflikkeren wat nieuwsgierig maakt naar verdere filmische onderzoekingen van dit thema.