Recensie

‘Origin story’ van een dodelijke pop

Horror

‘Annabelle: Creation’ is sfeervol en eng – nou ja, het eerste uur. Daarna wordt de film te expliciet en uitleggerig.

De dodelijke pop Annabelle.

Annabelle, de dodelijke pop die voor het eerst kort opdook in horrorfilm The Conjuring (2013), krijgt nu een ‘origin story’: een verhaal dat verklaart hoe Annabelle geworden is wie zij is. De prequel op Annabelle (2014) speelt zich af in de jaren vijftig. Twaalf jaar nadat hun dochtertje is gestorven, neemt het echtpaar Mullins een stel weeskinderen en een non in huis. Samuel Mullins is een poppenmaker, zijn ziekelijke vrouw ligt de hele dag in bed. Onder de meisjes die in hun huis gaan wonen is Janice, die vanwege haar polio met een beenbeugel rondloopt. Het is haar verboden een kamer in te gaan, maar verboden vruchten zijn het lekkerst dus gaat Janice toch naar binnen. Dat had ze beter niet kunnen doen.

Het eerste uur van Annabelle is sfeervol en eng. De spanning wordt met beproefde middelen – krakende vloeren, piepende deuren, griezelige schaduwen – flink opgeschroefd. Ook de jonge actrices zijn prima en de thematiek van religie versus duistere krachten wordt aardig in de verf gezet.

Maar dan wordt Annabelle te expliciet en te uitleggerig, een probleem waar wel meer horror aan ten onder gaat. En dan volgt er ook nog een onnodige epiloog die overduidelijk de onvermijdelijke vervolgfilm in de steigers moet zetten.