Club Pet

Vanuit Princeton, New Jersey, schrijft over wat haar opvalt. Vandaag: hondenhotel Chateau Poochie.

Welkom in de hondsdagen, de dog days of summer. Ik dacht altijd dat de warmste dagen van het jaar zo heten omdat zelfs de honden in een hoekje liggen uit te hijgen van de hitte. Maar deze broeierige weken zijn vernoemd naar de opkomst van Sirius, de felste ster aan de nachtelijke hemel, in het sterrenbeeld Grote Hond. Hoe toepasselijk dat juist in deze tijd fortuinlijke Amerikaanse viervoeters van een vijfsterrenbehandeling genieten. Want ook onder honden kent de spectaculaire luxe van de rijkste één procent geen grenzen.

Rond borreltijd genieten de klanten van een „hondenmartini”, een bot gevuld met pindakaas

Wanneer wij vroeger op vakantie gingen, brachten we onze Judo naar een kennel, een oorverdovend, naar poep stinkend hol, waar de zenuwachtige eigenaresse de opspringende honden van zich af moest slaan. Nu, schrijft The New York Times, breng je je hond naar Chateau Poochie of een van de vele andere hondenresorts. Geen lange rij open cellen, maar voor iedere hond een eigen kamer, zonder storende geurtjes vanwege het nieuwste luchtverversingssysteem. Ook geen kakofonie van keffende klanten en verzorgers. Nee, hier hangt de serene rust van een luxe spa. Er werkt een leger van koks, kappers, masseurs, nagelverzorgers, tandartsen en andere trouwe tweevoeters. De kleine Marie Antoinette krijgt een pedicure voor al haar vier pootjes. Rond borreltijd genieten de klanten van een „hondenmartini”, een bot gevuld met pindakaas. Mocht Fikkie zich ’s nachts ondanks alles toch angstig voelen, dan komt iemand een verhaaltje voorlezen en gaat naast hem liggen slapen – de ultieme rolverwisseling tussen mens en dier.

Een hondenleven stond altijd voor een ellendig bestaan. Tegenwoordig is het synoniem voor grenzeloze luxe, althans voor de harige happy few. Voor een week in zo’n ‘Club Pet’ betaal je al gauw zo’n 1.000 dollar. Dat wil zeggen, als baasje. Ik heb nog nooit een hond eerlijk zijn brokken zien verdienen. Ja, bedelen kunnen ze als de beste. Resorts als Chateau Poochie komen als paddestoelen uit de grond. 6 miljard dollar wordt er per jaar in Amerika uitgegeven aan de verzorging van huisdieren. In het mondaine bergstadje Aspen zag ik zelfs een speciale hondenbakkerij die de lekkerste taartjes bakte, vast met kippendarmen en varkensoortjes. Ik had bijna een cupcake voor mezelf gekocht, zo smakelijk zag die eruit.

„Ik vind het behoorlijk duur”, zegt de buurman, die dit jaar besloten heeft voor het eerst zijn hond naar een hotel te brengen en niet mee te nemen naar zijn tweede huis in de bergen. „Maar ik weet dat ik waar krijg voor mijn geld. Er is camerabewaking, dus ik kan hem iedere minuut volgen. Zo is het net of we toch samen op vakantie zijn. En aan het einde is hij uitgerust en ik ook.”

De Amerikaanse politici mogen dan zuchten en steunen over Obamacare, er is niets mis met Fikkiecare.

Reacties naar pdejong@ias.edu.