Tranen vloeien bij passend slotstuk van het ‘eigen’ EK

EK-finale

Nederland won het EK in eigen land na een finale die alles had wat voetbal leuk maakt: spanning, sensatie en fraaie doelpunten.

Foto Patrick Post/AP

De geur van champagne dringt de catacomben van de Grolsch Veste binnen als de beste voetbalsters van Europa een voor een tevoorschijn komen uit de kleedkamer. Sommigen lijken al aangeschoten, wat vermoedelijk te verklaren is doordat ze zich een maand hebben onthouden van dergelijke geneugten. Anderen zijn hees van het meezingen met de hit die ze na elk gewonnen duel opzetten voor hun feestje. „Jij krijgt die lach niet van mijn gezicht”, van oud-voetballer John de Bever.

Op de plek waar ze eerder al zingend de polonaise liepen langs de rijen journalisten volgen nu de interviews. „Dit is een rollercoaster”, zegt keepster Sari van Veenendaal voor de camera. „Ik wist gewoon dat het goed zou komen”, zegt aanvalster Shanice van de Sanden. „Dit is het meest geweldige wat wij ooit gaan meemaken”, meldt verdediger Anouk Dekker.

Maar er zijn ook speelsters die zeggen dat ze het nauwelijks kunnen bevatten, zo onwerkelijk voelt het behalen van de grootste prijs uit hun carrière: de titel op het EK in eigen land. Zoekend naar woorden zeggen ze uiteindelijk dat ze er geen woorden voor hebben.

Zelfs bondscoach Sarina Wiegman kan haar tranen niet bedwingen. Nooit zal je haar vooraan in de polonaise zien lopen, zei ze vooraf in vele interviews. Maar zondag verdwijnt die façade van nuchterheid en sluit ze aan in de feestende meute op het veld. „Ik sta gewoon te huilen op televisie”, zei Wiegman verontschuldigend. Eerder veegde ze al een traan weg in de dug-out, ontroerd door de ontzagwekkende prestatie van haar ploeg. Nooit eerder won Nederland een groot toernooi als het EK, tot zondagavond dus, na een sensationele finale tegen Denemarken (4-2) die nog lang zal beklijven.

De finale was het passende slotstuk van een EK-campagne waarin Oranje de inhaalslag ten opzichte van andere voetballanden voltooide. De voorsprong van de Scandinavische landen lijkt verdwenen en zelfs Duitsland, dat sinds 1995 elk EK had gewonnen, is per heden niet meer zeker van gegarandeerd succes op een Europees kampioenschap. De Duitse eindzege lag zo voor de hand dat zevenduizend Duitse fans van tevoren al kaarten voor de finale hadden gekocht. De KNVB hoopte daarop dat deze ticket alsnog werden geretourneerd. Want dit was immers óns EK, zoals de Nederlandse vrouwen voor elke wedstrijd in hun yell schreeuwden.

Toch waren ook de Deense vrouwen kansrijk om de finale in hun voordeel te beslissen. Zeker toen scheidsrechter Esther Staubli na vijf minuten naar de stip wees. Linksback Kika van Es was onachtzaam en beging een knullige overtredingen die Denemarken een strafschop opleverde. Spits Nadia Nadim scoorde vanaf de stip en deed de Grolsch Veste verstillen. Eerder in het toernooi had Nederland pas één treffer geïncasseerd en nu was het al na vijf minuten raak.

Gaf niks. Want de Nederlandse speelsters zijn mentaal sterker dan ooit. Op het WK 2015 was Nederland nog gevoelig voor een tik, oogde de ploeg kwetsbaar, maar nu voetballen de speelsters stoïcijns door, wetende dat de kansen wel komen met een voorhoede die bestaat uit Vivianne Miedema, Shanice van de Sanden en Lieke Martens, spelend voor respectievelijk Arsenal, Liverpool en FC Barcelona.

De sprint waarmee Van de Sanden de 1-1 inleidde had iets humoristisch, omdat ze zo rap voorbij haar opponent Cecilie Sandvej rende dat het leek alsof die laatste stilstond. Miedema hoefde bal alleen nog binnen te tikken.

Niet alles ging goed in de finale, maar de speelsters bewezen dat ze de afgelopen twee jaar zijn gegroeid. Ze gedijen bij de vele trainingsuren bij hun buitenlandse clubs en voetballen met meer tact en precisie. En in de zogenoemde flow lukt alles. Miedema leed aan doelpuntendroogte in de poulefase, maar liet zondag zien waarom ze een gewild target is in het vrouwenvoetbal. Ze maakte de 1-1 en de beslissende 4-2, haar derde en vierde doelpunt dit EK. De vierde nam alle onzekerheid weg in een fase dat de Denen joegen op de gelijkmaker.

Na een treffer van Martens en een prachtschot van aanvoerder Pernille Harder stond het 2-2 bij rust, maar in de tweede helft domineerde Nederland en was het Sherida Spitse die Nederland weer op voorsprong schoot. Wat de Deense keepster bij haar vrije trap heeft gedacht, was een raadsel. De hoek die Spitse koos lag volledig open.

Door alle doelpunten, fouten en de toenemende spanning was het een wedstrijd die het soort spektakel bracht waar je op hoopt bij een finale. Het duel bevatte alle elementen die voetbal leuk maken. De oplopende spanning maakte het des te knapper dat Nederlandse speelsters het hoofd koel hielden en samen de premie van 1,2 miljoen euro voor de KNVB binnensleepten, wat de UEFA overmaakt naar de voetbalbond van het winnende land.

„Er kan nog veel beter”, zei keepster Sari van Veenendaal, „maar het is nu niet het moment om dat te analyseren. Het is tijd voor een feestje.”