Het beste scenario op een EK in eigen land

De EK-finale tussen Nederland en Denemarken bevatte alle elementen die een voetbalwedstrijd zo aantrekkelijk kunnen maken.

Vivianne Miedema van het Nederlands vrouwenelftal in duel met Stine Larsen van Denemarken. Foto ANP

Het was het beste scenario op een EK in eigen land. De titel, de eerste ooit van een vrouwenploeg die nimmer in de geschiedenis een groot toernooi won. Tot zondagavond zeven uur, het moment dat de Nederlandse internationals hun EK-droom realiseerden met een 4-2 zege op Denemarken.

De finale bevatte alle elementen die een voetbalwedstrijd zo aantrekkelijk kunnen maken. Spanning, sensatie, fraaie doelpunten. Het slotstuk van het Europees kampioenschap was een ware thriller, tot Vivianne Miedema in de slotminuten de bevrijdende 4-2 maakte. Titel binnen, het feest compleet.

Op achterstand

Opvallend was dat Nederland al na vijf minuten een doelpunt incasseerde, wat tot op heden pas één keer was gebeurd. Linksback Kika van Es stak haar voet uit en plots lag haar Deense opponent op de grond. Voordat ze er erg in had, lag de bal op de stip en schoot Nadia Nadim de Denen op 1-0, de spits die eens Afghanistan ontvluchtte en per toeval in Denemarken belandde. Boegbeeld én topschutter.

De onachtzaamheid van Van Es was een tegenvaller voor Nederland, dat juist defensief goed voor de dag komt dit EK. Zo vroeg in de wedstrijd hoeft er niks aan de hand te zijn, maar het vergt wel mentale veerkracht, het geloof dat er nog zat momenten komen om de rug te rechtten. Want dit zou hun EK worden. Hun moment om eeuwige roem te verwerven in een land waar ze dezer dagen meer erkenning krijgen dan ooit tevoren. Zeker in Enschede, waar net als donderdag geen stoeltje onbezet bleef. Zeker zevenduizend Duitsers hadden van tevoren een kaartje voor de finale gekocht, niet rekenend op Nederlands en Deens succes, maar het gros van hen zal hun kaartje hebben ingeleverd. Precies waar de KNVB op hoopte.

Wie zijn deze 23 vrouwen die ons land vertegenwoordigen eigenlijk? Lees het hier.

Razende dreef

Twee minuten na de 1-0 achterstand deed rechtsbuiten Shanice van de Sanden wat ze al heel dit EK doet; als een razende dreef ze haar opponent voorbij, alsof de Deense stilstond, waarna ze de bal voortrok en Vivianne Miedema de bal alleen nog maar binnen hoefde te tikken. Dol van vreugde rende Van de Sanden naar het ereterras, zoals ze na haar goal tegen Noorwegen in de openingswedstrijd de blik van de Koning en Koningin had gezocht. Als ze ditmaal goed keek, kon ze premier Mark Rutte zien zitten. Hij blij, zij blij.

Het tweede doelpunt van Nederland viel onverwacht, doordat het schot van Lieke Martens ogenschijnlijk weinig kans van slagen had. Toch vond ze met haar linkerbeen de uiterste hoek. Opnieuw Martens dus, die eerder dit toernooi al twee keer scoorde.

De Denen? Van hen had Oranje in de groepsfase al met 1-0 gewonnen, maar ditmaal oogde Denemarken beter in vorm. Zeker toen aanvoerder Pernille Harder ontsnapte op rechts, naar binnen trok en heerlijk uithaalde: 2-2.

Bloedvorm

Ook in Denemarken leefde dit EK volop. Er werd vooraf zoveel op de wedstrijd gewed dat Deense bookmakers een van de beste dagen van dit seizoen beleefden. De hoofdpersonen zelf niet. Na de 2-2 bleken ze wederom niet opgewassen tegen een Oranje dat dit EK in bloedvorm verkeert. Zoveel vertrouwen hebben de internationals nooit uitgestraald.

De 3-2 kwam van Sherida Spitse, die bij een vrije trap profiteerde van slecht keeperswerk van Stina Lykke Petersen. De vreugde was er niet minder om. In finales is elke treffer er een van goud.

Toen de spanning toenam bij het naderen van de laatste minuten, nam Vivianne Miedema alle zorgen weg. Ze kwam naar binnen en schoot tegendraads binnen. Ze stak haar armen de lucht in en moet hebben geweten dat de EK-titel een feit was. Vijf minuten later stoven de vrouwen dolgelukkig over het veld. De trofee, overhandigd door EK-ambassadeur Pierre van Hooijdonk, was binnen.

Meer lezen over het kampioensteam? Deze titel is de ultieme vorm van erkenning voor de Leeuwinnen.