In contact met God, via het raam in je autodak

In Daytona staat al ruim zestig jaar een drive-in-kerk. “Als mensen in hun zwemkleding willen komen, vind ik dat geen probleem.”

Beeld uit video New York Times

Er is een kansel, er is een koor en er is een zondagschool. In bijna alles lijkt de drive-in-kerk in de Amerikaanse kuststad Daytona (Florida) op zijn tegenhangers gebouwd van steen. Het voornaamste verschil zijn de kerkbankjes. In plaats van een oncomfortabel houten exemplaar kun je gewoon blijven zitten in de zachte, comfortabele stoel van je auto.

Voor de vaste kerkganger zal de Daytona Beach Drive-In Christian Church, waarover The New York Times onlangs een kort videoportret maakte, er wat onorthodox uitzien. Het gebouw zelf lijkt eerder op een groot uitgevallen bungalow. Alleen enkele kruizen op en aan het pand verraden dat het om een kerk gaat.

Het lichaam en bloed van Christus

Toch komen elke zondag enkele tientallen auto’s naar de kerk om te luisteren naar de woorden van predikant Robert Kemp-Baird, een aangelegenheid die krap een uurtje in beslag neemt. Bij de ingang van het terrein krijgen ze naast een liturgie ook een stukje brood en een plastic bakje met druivensap – het lichaam en bloed van Christus.

In Nederland worden ‘megakerken’ steeds populairder. „Je voelt de flow in de ruimte”, vinden de bezoekers

Om vervolgens in contact te komen met de heer hoef je eigenlijk alleen je radio aan te zetten. “Stem af op 88.5 FM om te aanbidden”, staat op bordjes op het hele terrein. Als Kemp-Baird vervolgens de kansel bestijgt – het balkon van het kerkgebouw – om te beginnen met de dienst klinken overal claxons, als soort van groet naar de predikant.

‘Een hele toegankelijke plek’

Op Lauren DeFilippo, de filmmaker die het portret produceerde, kwamen de drive-in-diensten in Daytona aanvankelijk lichtelijk dwaas over. Maar nadat ze tot driemaal toe een dienst bezocht, begon ze het idee erachter beter te begrijpen:

“Ik besefte me dat veel bezoekers hele persoonlijke drijfveren hadden om dit soort kerkdiensten te bezoeken. Sommige mensen waren verzwakt door ziekte […] anderen hadden net een geliefde verloren en wilden in afzondering rouwen. En weer anderen wilden de dienst bijwonen met hun huisdieren.”

Dat mensen in zwemkleding komen omdat ze na de dienst direct naar het strand gaan stoort de predikant dan ook geenszins, zo zei hij eerder al eens tegen televisiezender PBS. Want ze komen tenminste. “We hebben mensen van diep in de negentig die nog steeds komen. Omdat het zo’n toegankelijke plek is.”