Uit liefde voor verval

NRC Fotowedstrijd Guy Bostijn wint de publieksprijs van de maand juli, met het thema ‘Mijn plek’.

Sunny Stairs Foto Guy Bostijn

„Dit is de trap van een landhuis ergens in Midden-Vlaanderen, dat een rijke industrieel in 1913 heeft laten bouwen. Het is ontworpen door Jules Vercoutere en de stijl verwijst duidelijk naar de 18de-eeuwse architectuur. Sinds 2001 is het een monument.” Met zijn foto Sunny Stairs wint Guy Bostijn uit het Belgische Kortrijk de publieksprijs van de NRC Fotowedstrijd van de maand juli.

„Sinds een klein jaar ligt mijn passie bij urbex, oftewel het fotograferen van verlaten gebouwen”, vertelt de Vlaamse amateurfotograaf. „Deze trap had ik op het internet al een paar keer voorbij zien komen en het beeld fascineerde mij. Maar ik had geen idee waar ik het huis kon vinden. Frankrijk, vermoedde ik. Tot mijn grote verbazing bleek het op een steenworp van mijn ouderlijk huis te staan!”

Adrenaline

Hij toog er op een ochtend in alle vroegte naartoe, tijdens het door fotografen zo geliefde ‘golden hour’. „Het licht mocht niet te hard zijn, want ik wilde de warme sfeer van de kleuren gebruiken.” En net als andere keren, ging hij ook nu niet in zijn eentje op pad. „Door de jaren van leegstand kan het best gevaarlijk zijn. Soms moet je klimmen en klauteren, en er is altijd kans op instortingsgevaar. Een ongevalletje schuilt in een kleine hoek.”

Hij houdt gewoon enorm van verval, verklaart Bostijn zijn liefde voor oude leegstaande gebouwen. „En het zorgt voor adrenaline, want het is spannend. Je weet nooit precies wat je zal aantreffen. Je komt op plekken waar de tijd soms tientallen jaren heeft stilgestaan, met de volledige inboedel nog intact. Soms ook hoor je plotseling vreemde geluiden of voetstappen. Maar die blijken dan meestal afkomstig van collega-fotografen.”

Geheime locaties

Over exacte locaties doen urbexers overigens nooit mededelingen. „Spijtig genoeg zijn er ook mensen die enkel uit zijn op vandalisme, dat willen we voorkomen. Dat geldt ook voor dit landhuis; als ik u zou vertellen waar het zich precies bevindt, krijg ik de hele urbexwereld over mij heen.”

Inmiddels heeft Bostijn al een aardige verzameling foto’s van verlaten gebouwen aangelegd, die hij te zijner tijd hoopt te kunnen exposeren. Maar vooraleerst staat voor komend jaar minimaal een weekje Italië gepland. „Er schijnen zich daar ook een paar fantastische ‘pearls of decay’ te bevinden. Ik kijk er nu al naar uit.”