Recensie

Reünie van Rico en Sticks is weergaloze versmelting tussen tekst en muziek

Het nieuwe album IZM klinkt weer als vanouds: nonchalant, gewiekst en soms duister. Een verademing.

Op IZM (‘Dit is hem’) klinken ze vertrouwd. Sticks is weer de gewiekste snelspreker, Rico levert nonchalante terzijdes en Kubus creëerde afwisselende, soms duistere instrumentaties. Vanaf opener ‘Sneakers Fris’ (‘Hou je haar netjes en je sneakers fris’) voert de reis langs gruizige reggaeklanken, electrobeats, stroeve knerpgeluiden en geluidscollages met kakelende kippen.

Als vanouds leveren de rappers commentaar op de populaire cultuur - van heden en verleden - door te verwijzen naar fenomenen als Netflix en Tinder, en namen als Luis Vuitton, Comme Des Garçons, Tom Cruise of Obi Wan Kanobi, die behendig in rijmschema’s worden ingepast.

De twee houden van - soms melige - woordspelingen: ‘Wesley is een sniper of een Sneijder’; ‘Fine young cannibal Hannibal Lecter’, en als iemand zegt dat iets hem kan ‘boeien’, dan is ‘Frank’ niet ver weg. Maar soms duikt er een simpele waarheid op, zoals ‘Iedereen is in verwarring’, of, tussen neus en lippen: ‘Beetje blijven lachten, allemaal hè. Deprimerende bende hier’.

De versmelting tussen rap en muziek is weergaloos in ‘Pinguin’ waarin Kubus door een tunnel lijkt te suizen, en zweepslag-achtige klanken het refrein onderstrepen.

Nummers als ‘Hoort Erbij’ en single ‘We Zijn Hier Niet’ bieden een aangename reggae-deining. ‘Libi Do Basi’, een woordspelige verwijzing naar de succesplaat van stadgenoot Typhoon, gaat over seksuele frustratie en kreeg een dreigende omlijsting van echoënde geluidsstriemen.

In een hiphoplandschap waarin de jonge aanwas voornamelijk rapt over geld en manieren om het uit te geven, is de blik van dit trio een verademing - muzikaal en inhoudelijk. Waarbij tekst en muziek - ironisch, breed kijkend - bovendien moeiteloos samenvallen.