Column

Een Coppola maakt nooit een film alleen

Sabeth Snijders

De Coppola’s houden ervan familieleden op te voeren in hun films. De 81-jarige Eleanor Coppola wijkt in haar debuutfilm niet af van die traditie.

Als de Amerikaanse Anne in Paris Can Wait de kans krijgt om muziek op te zetten, grijpt ze naar de Franse indierockband Phoenix. „Een tip van mijn dochter”, zegt ze tegen de charmante zakenpartner van haar man met wie ze op roadtrip is door Frankrijk.

Wie in de familie van regisseur Eleanor Coppola duikt, is niet verrast door de muziekkeuze van haar hoofdpersoon. De Coppola’s houden ervan familieleden op te voeren in hun films. En de zanger van Phoenix, Thomas Mars, is ‘toevallig’ de echtgenoot van Eleanors dochter Sofia.

Een Coppola maakt nooit een film alleen, wordt wel eens gezegd. Zo liet Eleanors echtgenoot, Francis Ford Coppola, zijn vader Carmine de muziek schrijven voor zijn Godfather-films en Apocalypse Now. En liet hij familieleden kleine én grote rollen spelen in zijn films, zoals jongere zus Thalia Shire of neefje Nicolas Cage. Dochter Sofia op haar achttiende opvoeren in The Godfather III bleek geen succes. Maar toen Sofia later wél zeer succesvol ging regisseren, nam ze de gebruiken van vader Francis over. Haar neef Jason Schwartzman was de ideale Louis XVI in haar tweede film Marie Antoinette.

Geen familie heeft takken die zo ver rijken in Hollywood. Ze hebben vaak talent én een voorliefde voor partners die zelf ook succesvol zijn in filmindustrie. Als je de Academy Awards meetelt van alle familieleden, onder wie broer Roman en Sofia’s ex Spike Jonze, dan verzamelden de Coppola’s al 11 Oscars.

Op haar 81ste debuteert nu ook Eleanor Coppola met een speelfilm. Ze was hiervoor vooral bekend van de dagboeken die ze publiceerde en de documentaire die ze maakte over de helse opnameperiode van Apocalypse Now.

Eleanor reisde altijd met haar man mee om praktische zaken te regelen. Haar eerste speelfilm is gebaseerd op een reisje dat ze zelf maakte na een bezoek aan het filmfestival van Cannes. Hoofdpersoon Anne (Diane Lane) kan in Paris Can Wait wegens oorpijn niet samen met haar man, een drukke Hollywoodproducent, het privévliegtuig nemen. Ze reist daarom met diens flirterige Franse zakenpartner per auto richting Parijs. Onderweg ontdekt ze de geneugten van goede kaas, wijn en lange gesprekken. Af en toe krijgt ze jaloerse telefoontjes van manlief (Alec Baldwin). Hij kan z’n sokken niet meer vinden.

Wie Paris Can Wait ziet, kan alleen vaststellen dat af en toe buiten je eigen inner circle stappen misschien geen kwaad kan voor een filmmaker. Vooral als je hoofdpersonage net als jijzelf een grande dame is in de filmindustrie. Eleanor vond haar crew voor een deel tussen de vaste medewerkers van andere Coppola’s. Voor hen zijn de met wijn overgoten gesprekken van Anne en haar Franse compagnon misschien boeiend. Kijkers die niet jaarlijks Cannes bezoeken vinden het geneuzel over overspel van decadente filmbonzen en de dromen van een personage dat de zoveelste fles wijn bestelt met de creditcard van haar man nogal saai.