Interview

Een nieuwe trainer, een nieuwe Dafne en een Chef Nee

Atletiek

Na haar spectaculaire wereldtitel op de 200 meter in 2015 vocht Dafne Schippers zich door een heftig olympisch jaar, dat wel zilver opleverde. Sindsdien heeft ze de regie over haar carrière aangetrokken. Een inkijk.

Manager Derek Schippers waakt als een tijger over zus Dafne. Foto Bram Patraeus

Niet weer zo’n chaos-jaar. Dafne Schippers beleefde weinig plezier aan 2016, ondanks haar zilveren medaille op de 200 meter bij de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Haar hoofd tolde van de overvolle agenda. Minder verplichtingen en vooral meer rust, dat wilde ze in 2017.

Zo geschiedde. De 25-jarige sprinter is selectiever in haar keuzes geworden. „Ik heb rust gecreëerd, kan me vaker ontspannen. Mijn mind is uitgerust, dat is vooral belangrijk”, zei Schippers voor aanvang van de WK in Londen, waar ze haar wereldtitel op de 200 meter verdedigt.

Ze is weer in balans, claimt Schippers. Met dank aan haar entourage, die in 2017 danig is verstevigd. Hoe ziet die eruit? Hoe sterk is de schil rond de topatlete van wie werkelijk iedereen wat wil? De belangrijkste wijzigingen: nieuwe vertrouwelingen en verscherpte afspraken.

Een inkijk in de wereld van Nederlands succesvolste sportvrouw.

Management

Misschien wel de belangrijkste verandering is de promotie van broer Derek Schippers (28) tot haar manager. Hij waakt als een tijger over Dafnes agenda en wordt nu al gekscherend Chef Nee genoemd. Derek, ooit een talentvol voetballer bij Elinkwijk die de belangstelling van PSV wekte, gaf zijn baan op als accountmanager bij een Rijswijks bedrijf en vervangt na zes jaar de Duitse manager Carine Messerschmidt. „Een bewuste keus, om in totale toewijding alles rond Dafne te regelen”, legt de broer uit.

Hij droeg zichzelf voor, nadat de familie de druk op Dafne disproportioneel had zien toenemen. Zou het niet wat zijn als ik daar tussen ga zitten, vroeg hij. Feitelijk retorisch.

Derek legde vorig jaar in Londen bij de wereldatletiekbond IAAF met goed gevolg een examen af en is sindsdien geaccrediteerd atletenmanager. Voorlopig alleen van zijn zus, maar hij sluit uitbreiding met andere atleten niet uit. „Maar eerst de kennis verfijnen. Ik heb in korte tijd al veel geleerd. Uiteindelijk is het mijn ambitie zo hoog mogelijk te reiken. Dat zit in onze genen, de Schippers’ zijn competitief, willen de besten zijn.”

Van accountmanager naar atletenmanager, is dat een logische stap? Waarom niet, antwoordt Derek. „Natuurlijk, alles is nieuw, maar tegelijkertijd is het geen rocket science. Ik heb in het buitenland gewerkt, commerciële ervaring opgedaan en vind de sportwereld interessant. Dat komt mooi samen. Verder is het een kwestie van goed en logisch nadenken om je te bekwamen. Nu, na een jaar, merk ik al hoezeer mijn rol van meerwaarde is.”

Derek heeft zijn taken afgestemd met Ralph van Baasbank, die namens het sportbureau House of Sports ook de rol van manager vervult. Waar Derek alle wedstrijdcontacten afhandelt en het aanspreekpunt is voor kledingsponsor Nike, regelt Van Baasbank de sponsorcontracten en voornaamste mediaverzoeken. Zelfs zeggen ze het werk rond Dafne „min of meer samen te doen”.

Trainers

Een tweede ingrijpende wijziging was Schippers’ verandering van trainer. Bart Bennema, met wie ze acht jaar heeft gewerkt en die haar naar de wereldtop bracht, ruilde ze in voor de Amerikaan Rana Reider, die op de achtergrond tot dat moment al wel drie jaar een adviserende rol had vervuld. De wisseling verliep in stilte, omdat Dafne aanvankelijk had gekozen voor een dubbelrol van Bennema en Reider en de breuk met haar oude trainer niet extern had gecommuniceerd. Die samenwerking bleek in de praktijk knap weerbarstig, waarna Bennema in april besloot de atlete volledig aan Reider over te dragen.

Reider bezorgde Schippers de nieuwe prikkels die ze zei nodig te hebben na de Olympische Spelen. Waar Bennema de nodige rustmomenten inbouwde en Schippers tussendoor liet pieken, richt Reider zich op één toernooi – dit jaar de WK in Londen – waarvoor alles moet wijken. Zijn aanpak is, in combinatie met stevige krachttraining, gestoeld op langdurig en intensief trainen, vaak door de vermoeidheid heen, om pas in aanloop naar de WK rust in te bouwen.

Die werkwijze maakte Schippers aanvankelijk onzeker, omdat de tijden tegenvielen en ze niet werd bevestigd in de juistheid van haar keuze. Haar innerlijke rust keerde terug nadat ze begin deze maand bij de Diamond League-wedstrijd in Londen 10,97 op de 100 meter had gelopen en ze haar Jamaicaanse rivale Elaine Thompson bijna had verslagen. Eindelijk de bevestiging dat het met de vorm wel goed zit.

Belangrijke man op de achtergrond is de Engelse biomechanicus Paul Brice. Hij analyseert aan de hand van specialistische apparatuur al haar wedstrijden en trainingen en geeft aan welke onderdelen verbeterd kunnen worden. Brice staat Schippers zo’n dertig weken per jaar bij en heeft, net als Reider, een contract met de Atletiekunie. De trainer zweert bij Brice, die hij heeft leren kennen ten tijde van zijn werk voor de Britse atletiekbond.

Medische begeleiding

Schippers wordt vrijwel volledig bijgestaan door de medische staf van de Atletiekunie. Bondsarts is Petra Groenenboom, die ook is verbonden aan de praktijk van sportarts Peter Vergouwen in ziekenhuis De Gelderse Vallei in Ede. Fysiotherapeut van de bond en ook van Schippers is Rik Tacken.

Buiten de Atletiekunie om bezoekt Schippers, grofweg maandelijks, orthomanueel therapeut Aart van de Bunt in Amsterdam. Hij verhelpt verkeerde bewegingen door afwijkingen aan wervels en gewrichten te corrigeren. Schippers komt al vanaf haar zestiende bij Van de Bunt. Met dank aan sportarts Vergouwen, die de atlete vanwege een ondefinieerbaar probleem met haar linkerbeen naar Amsterdam verwees. De behandeling van Van de Bunt was zo effectief, dat Schippers hem tot op heden blijft consulteren.

Atletiekunie

Als lid van de nationale selectie maakt Schippers op het nationale sportcentrum Papendal gebruik van alle faciliteiten die de bond biedt. Als ze niet voor stages of wedstrijden in het buitenland verblijft, traint de sprintster op Papendal met de internationale trainingsgroep van Reider. Daarvan maken onder anderen olympisch hink-stapkampioen Christian Taylor en het Japanse sprinttalent Sani Brown deel uit. Schippers traint intensief samen met de Britse sprintster Desirée Henry.

Volgens technisch directeur Ad Roskamp van de Atletiekunie behoort Schippers tot de speciale categorie waarvoor soms iets extra’s gedaan wordt. Bijvoorbeeld een upgrade van een vlucht. Ze krijgt desgewenst de gelegenheid op een ander ticket dan de groep te vliegen, waarbij de extra kosten wel voor eigen rekening komen. De bond wil topatleten optimaal faciliteren en hanteert bij speciale verzoeken de regel: ja, tenzij.

Sponsors

Schippers heeft vier grote sponsorcontracten: met Nike, Ziggo, Campina en sinds deze maand Porsche. Daarnaast is ze ambassadeur van het Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie in Utrecht. De sponsors zijn A-merken die bij haar uitstraling passen, vertelt manager Van Baasbank. Daarvoor zijn kernwaarden geformuleerd als ‘gezond’, ‘puur’, ‘zichzelf zijn’ en ‘Hollands’.

Het zuivelmerk Campina sluit bijvoorbeeld aan bij Schippers’ foodblog Dafne Likes en haar onlangs verschenen boek met gezonde recepten. Porsche appelleert aan haar snelheid en power. Waar de meeste olympische atleten het via sportkoepel NOC*NSF moeten doen met een kleine Toyota Aygo als leaseauto, profiteert de atlete van haar naam en mag zij rijden in auto met een cataloguswaarde van 72.800 euro.

Hoewel Schippers over belangstelling van sponsors niet heeft te klagen, had een olympische titel haar op die markt een niveau hoger getild. Zij moet het doen met vier contracten, waar de categorie Roger Federer, David Beckham of Usain Bolt tien tot vijftien partijen aan zich binden. Over Schippers’ inkomsten doen broer Derek noch Van Baasbank mededelingen. Minder dan een miljoen euro per jaar, bezweert Van Baasbank. Maar toch zeker enkele tonnen, al bevestigt hij dat niet.

Familie

De familie speelt een belangrijke rol in het sportleven van Schippers. Logisch, redeneert Derek, want „wij zijn echte familiemensen”. Met haar oudere zus Sanne runt de sprinter het foodblog. Haar ouders zijn haar grootste fans en volgen Schippers vanaf haar negende bij alle (grote) toernooien. Maar ze blijven op afstand, zegt Derek. „Onze ouders bemoeien zich met Dafne als ze daar behoefte aan heeft. Ze blijven op de achtergrond met een houding van: wat gebeurt er allemaal.” Die afstand is ook letterlijk gegroeid, want Dafne heeft haar appartement in Arnhem en meldt zich alleen op vrije dagen in haar ouderlijk huis in de Utrechtse wijk Oog in Al, waar ze opgroeide.