‘Niks leukers dan mensen van bovenaf te bespieden’

Jeroen Hofman over het nieuwe thema ‘Recreatie’

Kralingse Plas, Rotterdam. Foto: Jeroen Hofman

Op de foto’s die Jeroen Hofman maakte voor zijn serie Amsterdam Park – met meer dan twintig parken in Amsterdam vanuit de hoogte gefotografeerd – zie je mensen zwemmen, fietsen, wandelen, feesten, picknicken, slapen, spelen… Hoe mooi wil je het thema ‘recreatie’ in beeld hebben?

Het idee kreeg Hofman nadat hij met een hoogwerker op pad was geweest voor zijn boek en Zilveren Camera-winnende project Playground met foto’s van oefenterreinen van defensie en brandweer. Hij dacht: dat kan ook met parken. Hij diende het plan in bij het Stadsarchief Amsterdam, waarbij hij zich sterk liet inspireren door schilderijen van de oude meesters – „het tableau-vivantachtige, die uitgemeten perspectieven” – en won er een beurs mee: hij mocht de serie gaan maken. „Die beurs had ik hard nodig, want die hoogwerkers kosten een godsvermogen om te huren.”

Het werken vanuit de lucht bevalt hem goed. „Ik ben een voyeur; er is niks leukers dan mensen van bovenaf te bespieden. Daar beneden speelt zich een compleet toneelstuk voor je af. Maar je zit wel op tien tot twintig meter hoogte. Dan moet het niet waaien. De eerste uren in zo’n bakje moet ik ook altijd weer even wennen. Dan lig ik ’s avonds in mijn bed nog steeds op en neer te schudden.”

Puzzel

Het bepalen van de juiste plek en daarna het uitmeten ervan, dat is nog geen sinecure. „Eerst ga ik op de fiets het park in, camera mee, de mooiste standpunten zoeken. Kijken of de verticale assen kloppen, uitrekenen waar ik uitkom als ik op hoogte ben. Dan moet ik zien uit te dokteren waar de zon staat en hoe laat, alle weersverwachtingen checken, in de agenda’s kijken of er iets in het park te doen is. Kortom: één grote puzzel.”

Opvallend: als hij dan eenmaal zijn plek tussen de mensen heeft gevonden en daar in zijn hoogwerker staat te fotograferen, is er nooit iemand die daar een probleem van maakt. „Ik trek een oranje hesje aan en zet een bouwhelm op. Veel mensen denken dan dat je van de gemeente bent. Ha, hoe feller je gekleed gaat, hoe minder je opvalt. In het begin kijken ze even, maar meestal zijn ze me snel vergeten. Als er niemand meer in de lens kijkt, ga ik schieten.”

Nalatenschap

Er is al een tentoonstelling geweest van zijn serie over de Amsterdamse parken, maar voorlopig is Hofman nog niet van plan ermee te stoppen. Sterker, sinds enige tijd werkt hij in Rotterdam aan eenzelfde reeks. Hij merkt ook dat zijn werk via ‘zijn’ galerie Kahmann en diverse kunstbeurzen aardig begint te verkopen. Aan verzamelaars, maar ook aan het ministerie van Buitenlandse Zaken, en wellicht aan een ziekenhuis dat er levensgroot de wanden mee wil decoreren.

„Maar ik zal niet rusten voordat een van mijn beelden achter het bureau van burgemeester Van der Laan hangt, of Aboutaleb natuurlijk. Dat zou ik echt waanzinnig vinden. Want dat is waar ik het uiteindelijk voor maak. Als een soort nalatenschap. En dat mensen gaan kijken. Dat ze gaan voelen waarom ik als klein kind urenlang voor het Gezicht op Delft van Vermeer stond te kijken. Als mensen ooit in een museum zo naar mijn foto’s gaan staan kijken, zou ik heel gelukkig zijn.”

U kunt uw foto’s met het thema ‘Recreatie’ insturen tot vrijdag 1 september 17.00 uur op nrc.nl/fotowedstrijd.