‘De moeilijkheden maken deze tocht leuk’

Niet de bestemming maar de reis is het doel. Vincent van Eerd (44) reisde met zijn vriendin en twee zoons, van wie één met down en autisme, per zelfgemaakte bakfiets.

‘Mijn bakfiets heet Maximus, of gewoon Max, en ik heb hem grotendeels zelf gebouwd. De basis is een Engelse bakfiets met een bak aan de achterkant. Ik heb er een huif, een imperiaal en een elektrische motor opgezet. Want als je 150 kilo bagage meeneemt, krijg je hem zonder motor niet vooruit.

„Mijn vriendin Roelanda en ik zijn gek op de Waddeneilanden, we kwamen er vaak toen we nog geen kinderen hadden. Maar met de komst van onze oudste zoon Loek, die down én autisme heeft, zochten we het dichter bij huis: kamperen op de Veluwe. Daar fietsten we van onze woonplaats Amersfoort naar toe, want we hebben geen auto. Toen Loek groot genoeg was, ging hij met Roelanda op de ouder-kind-tandem en die tocht kon hij goed aan.

„Op een gegeven moment raakten we een beetje uitgekeken op de Veluwe en wilden toch wat verder weg. Het werd een kampeervakantie op Schiermonnikoog. We gingen met de fiets: ik op de bakfiets met alle bagage, Loek en Roelanda op de tandem en onze jongste zoon Mees op zijn eigen fiets.

„Over de heenweg deden we vijf dagen, onderweg kampeerden we op natuurcampings. Het was een gok, we wisten niet hoe Loek zou reageren. Met de bakfiets namen we ook een risico, want als die kapotgaat, kun je hem onderweg niet repareren – niemand heeft daar onderdelen voor. Maar we kregen gelukkig geen pech.

„Ook met Loek ging het redelijk goed. Hij vond het prachtig om alles onderweg te zien, met de wind in zijn haren. Maar het waren wel veel prikkels voor hem. Daardoor raakte hij een beetje ontregeld en lukte het hem niet goed om zindelijk te blijven. Dat is heel vervelend als je kampeert. Roelanda kon daar beter mee omgaan dan ik, zij werkt ook in de zorg.

Mensen zeggen wel: ga toch met de trein en huur gewoon een huisje, maar dan zit je weer in een sleur

„Loek heeft het ontwikkelingsniveau van een kind van anderhalf en je moet hem altijd in de gaten houden. Hij kan zomaar de weg oplopen. Het werd dus niet echt een ontspannen vakantie, maar het is de kunst toch te genieten en je niet te druk te maken als er iets misgaat.

„Met zo’n bakfiets trek je de aandacht en we kregen veel complimenten van mensen die het knap vonden dat we dit met z’n vieren deden. We hebben inmiddels net zulke tochten naar Ameland en Terschelling gemaakt. Maar wel met Loek ín de bakfiets, want meefietsen bleek toch niet echt zijn hobby. Op de terugtocht van Schiermonnikoog ging hij rare fratsen uithalen, zoals met zijn voeten over de grond slepen. Gelukkig was de tandem elektrisch ondersteund, dus Roelanda redde zich wel.

„Mensen zeggen wel: ga toch met de trein en huur gewoon een huisje. Dat is ergens wel verleidelijk, maar als je een huisje huurt, wordt het toch een soort thuissituatie, alleen op een andere plek. Dan zit je weer in een sleur.

„Ik ben bovendien gek op die bakfiets. Ik zou er het liefst de wereld mee over trekken. Als ik foto’s zie van kronkelwegen in het buitenland denk ik: daar wil ik heen!

„Ik wil avonturen beleven met die bakfiets, liefst over slechte wegen door mooie natuur. Wat zo’n tocht leuk voor mij maakt, zijn de moeilijkheden, nauwe doorgangen, hekken waar je net doorheen kunt, die fiets op een heel smal pontje manoeuvreren, daar smul ik van. Ik heb het liefst de hele tocht van die uitdagingen. Mees vindt dat ook leuk, maar Roelanda kan zich soms wel zorgen maken, en niet zonder reden: we hebben bijna elke vakantie wel technische problemen gehad. Op Terschelling moesten we onderdelen uit Engeland laten komen.

„We hebben een haat-liefdeverhouding met deze vakanties. Tijdens elke vakantie zeggen we in de tweede week: moet het niet anders? We zien dat het relaxter kan, maar we doen het te graag. Het is een avontuur dat we met zijn vieren beleven. Zo’n tocht dwingt je iedere dag om door te gaan, je bent heel veel buiten en leidt een totaal ander leven. En uiteindelijk vergeten we de ellende. Elk jaar denken we: we proberen het gewoon weer.

„De meeste mensen komen uitgerust terug van vakantie – wij komen altijd moe terug. Moe maar voldaan. Heel moe. Maar heel voldaan.

In deze zomerserie vertellen mensen over een bijzondere reis.