Met dank aan Nouri’s boezemvriend

Champions League

Ajax heeft dankzij het 1-1 gelijkspel tegen Nice, de nummer drie van Frankrijk, goede vooruitzichten op een plaats in de play-offs.

Donny van de Beek viert zijn treffer, en Ajax’ gelijkmaker, met drie en vier vingers, het rugnummer (34) van Nouri. Foto ANP

Wie Donny zegt, zegt Appie. Zo was het op jeugdcomplex De Toekomst, waar de twee grootste Ajax-talenten uit een vroeg op het schild gehesen lichting elkaar op de velden jarenlang blindelings vonden. Donny van de Beek en Abdelhak Nouri speelden hun halve leven samen in het shirt van Ajax. Allebei geboren in april 1997 – de één in het Gelderse Nijkerkerveen, de ander in het Amsterdamse Geuzenveld.

Beiden stonden te trappelen in de coulissen, snuffelend aan het eerste. „Over twee jaar? Dan speelt hij zeker wel in de topklasse”, zei Nouri vorig jaar in een vlog van straatvoetballer Soufiane Touzani. Van de Beek schaterde het uit, Nouri grijnsde ondeugend. „Nee, grapje. Ik denk dat hij wel wat gaat neerzetten hier. Ik denk dat hij heel snel basisspeler wordt.”

Het is verdrietig om te zien, nu. Ja, de één heeft het gered: Donny van de Beek. Maar de ander, Abdelhak ‘Appie’ Nouri, zeeg eerder deze maand ineen tijdens een oefenwedstrijd op een veld in het Oostenrijkse Zillertal en zal vermoedelijk nooit meer opstaan.

Het doelpunt van Van de Beek (20) in de voorronde van de Champions League woensdagavond tegen Nice (1-1) was natuurlijk voor Nouri en zijn familie. De gedachte achter de gebaren bij het juichen – Nouri’s rugnummer 34 met zijn vingers uitgebeeld – lieten zich raden. „Daar zat van alles in”, zei Van de Beek. „Ik had het best moeilijk op dat moment, maar je bent natuurlijk wel blij met die goal en ook blij dat je dat kan doen voor hen.”

Speelschema dicteert

In de onwerkelijke voorbije weken, waarin langzaam naar deze wedstrijd toegewerkt moest worden, was voetbal even relatief. Maar presteren moest uiteindelijk toch; het speelschema dicteert en de Champions League wacht op niemand. Dertien dagen na de diagnose – blijvende hersenschade voor Nouri – wachtte OGC Nice in de derde voorronde. Vier, nu nog drie, wedstrijden moet Ajax overeind blijven om voor het eerst in vier jaar weer de groepsfase te bereiken.

Uiterst belangrijk was dat Ajax het eerste half uur stand hield, te vrezen viel anders voor de psychologische effecten van een vroege goal tegen. De elf van trainer Marcel Keizer kweten zich in Nice vanaf de aftrap van hun taak. Sommige elementen waren een logische voortzetting van wat zich vorig seizoen al aftekende: Justin Kluivert had weinig in te brengen als rechtsbuiten en Lasse Schöne strooide in zijn tweehonderdste Ajax-wedstrijd met onzuivere passes.

Achterin leverde Davinson Sánchez strijd met Mario Balotelli, tot ergernis van de Italiaanse poetsenbakker. Na krap tien minuten spelen al ging een losgeraakte schoen van de spits van Nice met veel misbaar tegen het gras, maar daarmee was zijn vuur wel aangewakkerd. De goal van Nice kwam na iets meer dan een half uur. De ingooi van Ajax diep op eigen helft werd slecht verwerkt. Schöne, gekwetst ogend op dat moment, verloor een duel en daarna stoof Jean Seri zo langs twee man. Hij trok voor, naar waar Balotelli vrij stond. Ajax 1-0 achter.

Heel behoorlijk

De gekende namen van Ajax, dus ook Kasper Dolberg in de spits en niet de na negen jaar teruggekeerde Klaas-Jan Huntelaar, haalden ternauwernood de rust met die stand. De selectie is (nog) niet breed, maar Keizer kon bij zijn debuut als Ajax-hoofdcoach moeiteloos elf heel behoorlijke voetballers opstellen in het Riviera Allianz-stadion, met Van de Beek op de plek van de vertrokken aanvoerder en talisman Davy Klaassen.

Zo weinig veranderd in de basiself sinds de verloren Europa-Leaguefinale in Stockholm, zo veel gebeurd in die negen tussenliggende weken. Trainer Peter Bosz weg, plotsklaps en met veel bombarie naar Borussia Dortmund vertrokken. Meteen munt geslagen uit de indrukwekkende mars in de Europa League, die al dan niet met een intern verscheurde technische staf tot stand was gekomen.

Bosz’ vertrek was reeds opgevangen en vergeten toen de hartstilstand bij troetelkind Nouri de club in al zijn geledingen hard trof. Van de Beek gaf in Voetbal International aan dat hij het Nouri-drama nog lang niet heeft kunnen verwerken. „Geen idee hoelang dat zal duren.”

Geen controleverlies meer

Het moest zo zijn, kennelijk, dat Nice-doelman Yoan Cardinale kort na rust een voorzet met zijn vuist maar half wegbokste en Van de Beek, handig positie gekozen, de bal op techniek binnen volleerde. Zijn ouders uit Nijkerkerveen waren present in het stadion aan de Franse Rivièra, zij op hun beurt weer innig verstrengeld met de Nouri-familie door gedeelde jaren aan de zijlijn op De Toekomst.

Met de gelijkmaker brak Ajax hard met het horten en stoten voor rust. De ploeg verloor amper nog de controle. Een kwartier voor het eind stoof een supporter in het Franse doelgebied het veld op maar Ajax was reeds lang in een onverstoorbare modus geschoten. Een inzet uit een moeilijk hoek van invaller Frenkie de Jong spatte uiteen op de vuisten van de doelman, waar Alassane Pléa een enorme kans miste één-op-één met Ajax-keeper André Onana.

Maar 1-1 bleef het. Daar past niets dan lof, gezien de omstandigheden en voorgeschiedenis. „Je denkt er natuurlijk nog heel veel over na”, zei Van de Beek. „Maar het voetbal is wel je afleiding en dat proberen we met z’n allen goed te doen. Voor Appie.”