Recensie

Melancholieke romantiek op een dunne basis

Romantisch drama

De debuutfilm van Gabe Klinger is een melancholieke ode aan een havenstad.

Weemoed na een drievoudig orgasme in ‘Porto’

Twee buitenlanders treffen elkaar in de Portugese havenstad Porto. Als de Amerikaanse expat Jake (Anton Yelchin) de paar jaar oudere Franse studente Mati (Lucie Lucas) ontmoet, slaat de vlam in de pan. Ze brengen samen de nacht door, maar tot verdriet van Jake duurt het geluk niet voort. Hoe dat zit, doet het speelfilmdebuut van filmcriticus Gabe Klinger op niet-chronologische wijze uit de doeken.

Niet alleen husselt Klinger de tijd door elkaar, hij speelt ook met verschillende filmformaten: 8, 16 en 35mm. Dat doet hij een tikje voorspelbaar. De dag van hun ontmoeting zien we in 35mm, de nasleep en hun gekleurde herinneringen toont hij op kleiner, korreliger beeldformaat. Daarnaast stopt Klinger zijn debuut vol cinefiele verwijzingen naar illustere Europese arthousefilms.

Je kunt Porto ondergaan als sfeervolle, melancholieke romantiek, een film over verlies – een gemis dat nog melancholieker is geworden na het overlijden van acteur Anton Yelchin bij een ongeluk. Aan dat verlies ligt echter een dun verhaalelement ten grondslag dat niet alleen veel te schetsmatig is maar ook een beetje lachwekkend: omdat hij Mati een drievoudig orgasme bezorgt, denkt Jake dat zij voor elkaar bestemd zijn. Of gaat Porto over de man als enigszins meelijwekkend wezen? Heel helder wordt het niet.