Recensie

Aanstekelijk niemendalletje

Komedie

Eleonor Coppola, vrouw van Francis en moeder van Sofia, maakte haar eerste, luchtige speelfilm.

Franse levensgenieter (Arnaud Viard) en pragmatische Amerikaanse (Diane Lane) aan de zwier.

Als Anne door oorpijn niet met haar man Michael, een constant telefonerende filmproducent, mee kan vliegen naar Parijs, reist ze met zijn Franse zakenpartner Jacques vanuit Cannes naar de lichtstad. Het is de bedoeling de trip in één ruk te maken, maar levensgenieter Jacques last allerlei toeristische en culinaire tripjes in. Ze bezoeken musea, gaan picknicken en bekijken restanten uit het Romeinse Rijk.

Paris Can Wait bekrachtigt alle denkbare vooroordelen en stereotypen over Fransen en Amerikanen. In tegenstelling tot Annes echtgenoot is Jacques galant, charmant en attent. Hij rijdt in een oude Peugeot 504 cabrio, weet alles van eten en wijn en gelooft niet in monogamie. Anne is een praktische Amerikaanse die van Jacques leert meer van het leven te genieten en niet altijd te denken in termen van nut.

Regisseur Eleonor Coppola (1936), echtgenote van filmmaker Francis Ford Coppola, houdt alles luchtig en speels in haar speelfilmdebuut. Zo zien we de foto’s die Anne maakt en de schilderijen die de tikje zelfingenomen Jacques noemt in beeld verschijnen. Paris Can Wait is een vluchtig niemendalletje, maar ook een prettige zomerfilm: je krijgt vanzelf trek in lekkere wijn en Franse schimmelkaasjes.