‘Mijn vriendin koopt voor 30 euro per maand kleren voor me’

Albert Kokosky Deforchaux (56) heeft zijn eigen Indische afhaalrestaurant Ap Halen in Rotterdam. Daarnaast heeft hij een boek uitgebracht met recepten en verhalen. Hij woont in een koophuis in Rotterdam.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Een eigen afhaalrestaurant beginnen op je 52ste is een gok, maar ik zat vier jaar geleden zo aan de grond dat ik het erop heb gewaagd. Ik had geen baan, geen uitkering, nooit een opleiding afgerond en ik had mijn leeftijd niet mee. Eerder had ik geprobeerd voet aan de grond te krijgen als scenarioschrijver. Ik heb zelfs drie maanden meegeschreven aan scripts van Goede Tijden Slechte Tijden, maar dat werd niets.

„Ik heb wel tijden gehad dat ik echt moedeloos werd van de situatie, mede omdat ik nauwelijks kon rondkomen. Toen ik bij mijn vorige baan, bij een e-learningbedrijf in Hilversum, was weggegaan omdat ik het niet leuk vond, was ik in de veronderstelling dat ik geen recht had op een uitkering. Een maand of wat later ontdekte ik dat ik gewoon een uitkering kon ontvangen, en heb ik dat geld met terugwerkende kracht kunnen krijgen.

„Toen ik een advertentie zag over een vrijgekomen bedrijfsruimte, voelde ik dat ik daar iets mee moest. Ik schreef een plan voor een afhaalrestaurant, leende 15.000 euro van vrienden en familie en Ap Halen was een feit. Nu haal ik boodschappen, kook ik, verkoop het eten, maak schoon en doe de administratie. Ik schrijf ook verhalen over ontmoetingen met klanten en leveranciers. Een deel is onlangs gebundeld in het boek MIXTIE. Mijn boekhouder zegt dat er niet genoeg binnenkomt, maar ik ben al lang blij dat ik nu weer verdien.”

UIT

‘Het fijne van mijn werk is dat ik, de vijf dagen per week dat ik open ben, kan eten en drinken op de zaak. Ik ben dus heel weinig geld kwijt aan boodschappen. En als ik eten overhoud, kan ik het mee naar huis nemen of aan mijn moeder geven. Alleen de laatste tijd komt dat niet zoveel voor. Dan bestel ik een pizza of een hamburger, om ook eens iets anders dan Indisch te eten.

„Ik geef weinig geld uit aan spullen, mijn huis staat zo vol dat ik er regelmatig mee geconfronteerd wordt dat ik niks nodig heb. Voor mijn werk is een computer of laptop wel noodzakelijk, maar de afgelopen twintig jaar heb ik die altijd van familie en vrienden gekregen, dus daar heb ik nooit kosten aan. Het waren dan verouderde versies die zij niet meer nodig hadden, en voor mij is het alleen belangrijk dat ik Word en Excel kan gebruiken. Verder koopt m’n vriendin mijn kleren, daar heeft ze een hele goede neus voor. Gemiddeld een keer per maand koopt ze voor 30 euro iets nieuws voor me, en dan betaal ik haar daarvoor. Wat ze ook uitkiest, het is altijd een schot in de roos.

„Mijn laatste grote aankoop was de reis en het verblijf voor onze vakantie naar Rome, waar ik in augustus eindelijk weer een keer naartoe ga. Ik ben er zo’n 25 jaar geleden al eens geweest en wilde heel graag weer een keer die kant op, maar het kwam er steeds niet van.”