Een opgeluchte groepswinnaar

EK voetbal

Nederland plaatste zich dankzij een 2-1 zege op België als groepswinnaar voor de kwartfinales van het EK in eigen land.

Lieke Martens van het Nederlands elftal viert haar 1-2 met haar ploeggenoten tijdens de wedstrijd Belgie - Nederland op het WEURO2017, het EK voetbal vrouwen. Foto KOEN VAN WEEL / ANP

Lieke Martens van het Nederlands elftal viert haar 1-2 met haar ploeggenoten tijdens de wedstrijd Belgie - Nederland op het WEURO2017, het EK voetbal vrouwen. Foto KOEN VAN WEEL / ANP

Negentig minuten lang bestond de vrees dat het misschien toch niet goed zou komen. Het ene moment was het voetbal van Oranje geruststellend, het andere moment veranderde het in een uiterst benauwend schouwspel dat misschien wel kon leiden tot uitschakeling op dit EK. Zover kwam het niet, doordat Nederland de Belgen toch nog de baas bleef: 2-1.

In Tilburg was al na vijf minuten duidelijk dat Oranje geen steken mocht laten vallen. Vanuit Deventer kwam het bericht door dat Denemarken op voorsprong was gekomen tegen Noorwegen, waardoor als vanzelf de wat-als-scenario’s opdoemden. Van een eenvoudig avondje tot de meest bittere Derby der Lage Landen, mocht opponent België winnen en ten koste van Nederland de kwartfinales halen.

Nederland had weliswaar al twee duels gewonnen, maar zowel België als Denemarken kon nog langszij komen. Meest bizar was het scenario wanneer Nederland met 1-0 zou verliezen en Denemarken met dezelfde cijfers van Noorwegen zou winnen - het werd uiteindelijk 3-0. In dat geval zou Nederland de Denen enkel voorblijven op basis van minder gele en rode kaarten.

Reëel leek dat scenario nooit. Een kwartier na de 1-0 in Deventer stond Nederland met 1-0 voor, nadat Jackie Groenen werd gevloerd en Sherida Spitse de toegekende strafschop benutte. Het moet gezegd: je zag de overtreding al van mijlenver aankomen, al valt de wendbaarheid van Groenen niet te onderschatten. Als een duvels radertje begeeft de middenvelder zich tussen de linies. Immer attent.

De voorsprong weerspiegelde de krachtsverhoudingen op papier, al speelden de Belgen zo’n sterke tweede groepswedstrijd dat vrees gegrond was. Al was het maar omdat de Red Flames over Davina Philtjens beschikken, de linkshalf die binnen enkele minuten duidelijk maakte waarom ze vooraf zo in de schijnwerpers had gestaan. Niet zozeer vanwege haar geringe lengte ten opzichte van haar ploeggenoten (minstens één kop verschil), maar meer doordat ze dit compenseert met zoveel strijdlust dat je meteen begrijpt waarom haar ploeggenoten haar ‘pitbull’ noemen.

Een attractie

Bovendien was er misschien wel eergevoel in het spel. Want hoe was het de BeneLeague ook alweer vergaan? Juist, daar trok de Nederlandse bond in 2014 de stekker uit, omdat Belgische clubs niet goed genoeg waren om te wedijveren met de Nederlandse. Club Brugge kon zomaar met 7-1 van Ajax verliezen en aan het einde van het seizoen stonden vrijwel alle Belgische ploegen onderaan, waardoor het wederzijdse profijt niet meer in evenwicht was. Volgens de KNVB werden zo alleen de Belgen beter. Maar uitgerekend Standard Luik won de laatste editie van de BeneLeague. Maar die club is de sportieve uitzondering in een land dat met 25.000 geregistreerde speelsters zes keer kleiner is dan dat in Nederland. Dat verschil zie je op het veld: Nederland combineerde maandag makkelijker, bepaalde het ritme in een wedstrijd waar de Belgen het van counteren moesten hebben, de hoop op een dodelijke uitbraak.

Opvallend bij Nederland was de reserverol van captain Mandy van den Berg, die in de voorgaande twee duels al voortijdig was gewisseld. Aanvoerders lijken misschien onschendbaar, maar bondscoach Sarina Wiegman volgde haar tactisch brein, zoals Giovanni van Bronckhorst Dirk Kuijt passeerde bij Feyenoord. „En dat vind ik geen item”, zei Wiegman vooraf.

Het was ook zeker niet aan Van den Bergs vervanger Stefanie van der Gragt te wijten dat de Belgen na een uur spelen weer mochten hopen op de volgende ronde. Het doelpunt van de Belgen was een zeer vreemde treffer waarvan je je afvroeg hoe die ooit kon vallen. Een boogbal die boven de tribunes uitsteeg en toen neerdaalde keeper Sari van Veenendaal. Die leek even verbouwereerd als het publiek.

Spanning terug

Ineens was de spanning terug. Wat-als? Nog een doelpunt van de Belgen en Nederland moest vrezen voor uitschakeling. Ineens was het verschil met de Belgen niet meer zichtbaar. Wat maakte het uit dat Nederlandse speelsters wel in het buitenland speelde en de Belgen nauwelijks? Dit draaide om overleven.

Totdat Lieke Martens nog eens uithaalde vanaf links. Een aardige poging die via een Belgische been in het doel viel. De opluchting was voelbaar, de EK-droom misschien wel levendiger dan ooit.