Bejaardenhuizen sluiten

Maatwerk blijft nodig in de bejaardenzorg

Illustratie Cyprian Koscielniak

Het artikel van Bert Pol (Vraag het ouderen en het tehuis is zo terug, 19/7) over het sluiten van ‘bejaardenhuizen’ is mij uit het hart gegrepen.

Wellicht ter aanvulling het volgende: vijf jaar geleden mocht mijn moeder (toen 89 jaar) om redenen genoemd in het artikel gaan wonen in een traditioneel bejaardenhuis. Zeventig kamers en een recreatiezaal. Ze werd prima verzorgd maar we zagen dat ze steeds minder actief werd. De betreffende zorgorganisatie besloot het huis te sluiten en moeder kon verhuizen naar de nieuwbouw van een zorginstelling opgezet volgens de laatste inzichten omtrent bejaardenzorg.

Dat wil zeggen: een huiskamer met zes tot acht ouderen, een keuken waar voor deze acht mensen gekookt wordt en een eigen zit- en slaapkamer. Dat alles met de bedoeling de bewoners te activeren en te betrekken bij het verzorgingsproces. Bezoek kon deel uitmaken van deze activiteiten. Jammer is echter dat de bewoners, ook door de hoge indicatie-eisen, al veel te oud waren om hierin te participeren. Moeder was inmiddels 94. Ze wilden niet of hadden geen zin. En dit terwijl de verzorging met alle liefde en geduld probeerde de participatie op gang te brengen. Als m’n moeder vanaf het begin in een dergelijke omgeving had gewoond, had ze zeker meegedaan en was haar woonplezier vergroot. Geef ouderen eerder de mogelijkheid naar een dergelijke woonvoorziening te gaan.

Ontgroeningen

Dienstplicht

Met de ontgroeningen van studentencorpora in het vooruitzicht, moest ik denken aan de maatschappelijke dienstplicht van CDA-leider Buma.

In plaats van de ontgroening (een systematische kleinering met de bekende excessen) doe ik de volgende uitdagende suggestie: de besturen van desbetreffende studentenverenigingen in een universiteitsstad organiseren gezamenlijk een week van sociale dienstplicht en sport.

In de ochtend moet iedere aankomende student verplicht assisteren bij de verzorging in verpleegtehuis, verzorgingstehuis, bejaardentehuis, Leger des Heils. Schoonmaken van de kamers in ziekenhuizen. Assisteren bij de thuiszorg! Plus andere mogelijk wenselijke steun elders op sociaal gebied, aangepast aan de plaatselijke noden.

In de middag een normaal sportprogramma, waarbij de verschillende verenigingen roulerend gebruik maken van de accommodaties in de stad, en de aankomende studenten met diverse sporten kennis kunnen maken of hun kwaliteiten kunnen tonen. Hierna gezamenlijke maaltijd bij de eigen vereniging. 21.00 uur sluiting! Geen alcohol!

Na deze bijdrage aan de maatschappij - die nog steeds het grootste deel van de studiekosten betaalt - heeft elk nieuw lid oprecht recht op een warme plek binnen zijn of haar vereniging op basis van de inmiddels gesloten vriendschappen.

Zo wordt een stevige bijdrage geleverd aan het gewenste burgerschap en normbesef. Vooral dit laatste is, gezien de ervaringen in politiek en bestuur met (oud)leden van sommige verenigingen die de integriteitscommissies frequent handenvol werk bezorgen, bepaald geen luxe!

Reactie Commentaar

Integriteit provincies

Onlangs besteedde het commentaar aandacht aan integriteitsonderzoeken door provincies (Zorg over integriteit bij lokale overheid niet overdrijven, 19/7).

Het commentaar wijst er op dat noordelijke provincies bij voorkeur met vrijwel alles naar externe onderzoekers gaan en dat dit te denken geeft, want dit kost veel geld. Graag wijs ik u er op dat dit niet geldt voor de provincie Fryslân, toch ook redelijk noordelijk gelegen. Alle 16 onderzoeken zijn door interne commissies of gesprekken afgedaan. Het had u gesierd als u die nuance in uw commentaar had aangebracht.


Woordvoerder Commissaris van de Koning

Reactie Woordhoek

Ergernis

De heer Ewoud Sanders heeft blijkbaar niets begrepen van de ergernis van lezers van de NRC over het gebruik van het Engels.

Dit blijkt uit zijn verhaal in het Zomerwoordenboek over het gebruik van leenwoorden (Yankee komt van Jan-Kees, 20/7).

Deze ergernis heeft werkelijk niets te maken met leenwoorden, maar het zinloos toepassen van het Engels, waar het Nederlands volledig toereikend is.

Gaaf land

Framer no. 1

Wereldwijd is Donald Trump framer nummer een.

In Nederland lijkt me Mark Rutte daarvoor in aanmerking te komen. Dinsdagavond was hij in een interview met Jaïr Ferwerda van het tv-programma Jinek weer goed op dreef. Rutte: „Nederland is een ontzettend gaaf land. We zitten in bijna iedere Top 5.”

De volgende ochtend lees ik in het vliegtuig naar Nice in NRC een artikel over ouderschapsverlof (Met het vaderschapsverlof wil ING talent behouden. Wie volgt? 18/7). Wat blijkt? Niks top 5. Net over de grens, de Belgische vaders, krijgen ze al 47 keer meer betaald verlof dan wij.

De vaders in Zuid-Korea krijgen zelfs 130 keer meer verlof dan wij. En dan het ergste: welke partij ligt vooral dwars om de schamele twee dagen in Nederland te verhogen? Antwoord: de VVD van Mark Rutte. Weinig gaaf.

Verhagen

Plezier

Frans Verhagen sla ik nooit over, maar wat was dit een rancuneuze bijdrage (Donald Trump spartelt enkel nog in onvermogen, 20/7). Natuurlijk: de Republikeinen, Trump voorop, zijn „in distress”. Gebrek aan intellect, nogal wat moedwil, hier en daar een misverstand: volg dagelijks de media en je stelt het vast.

Maar wat me verbaast is het plezier van Verhagen in de chaos van dit moment. Ik deel dat niet. En dat geldt ook voor een behoorlijk aantal intelligente, ik zou bijna zeggen: nobele Republikeinen, die de Verenigde Staten enkele eeuwen lang mede vorm hebben gegeven.

Ook zij schamen zich kapot en zouden liever anders zien. Ik kom graag voor hen op en hoop op betere tijden. Moeten de Verenigde Staten tot in eeuwigheid verder met de ‘entitled’ Democraten? Gelooft u dat werkelijk? Waar blijft dan die „glorious revolution” nu Hillary en Sanders afgeserveerd zijn? Waar zie ik perspectieven, behalve heimwee naar Obama? Naar Nederland vertaald: ik dans niet graag op het graf van de PvdA, beducht als ik ben voor de VVD als 75 plus 1. Dat geldt toch ook voor de VS?