Religieuze partijen

Wees maar zuinig op scheiding kerk en staat

Illustratie Boligan

Bert Laeyendecker (Brieven, 15/7) neemt het op voor politieke partijen op religieuze basis. Hij vraagt zich af op welke grond het ene levensbeschouwelijke principe meer geoorloofd is dan het andere.

Niemand zal mensen het recht ontzeggen hun levensbeschouwing te mogen uitdragen in het publieke en politieke debat, maar dat is heel iets anders dan een politieke partij op religieuze basis.

Religies hebben nu eenmaal de pretentie het ware geloof in pacht te hebben en dringen daarom maar al te vaak de seculiere samenleving binnen. Geboorteregeling, euthanasie, homoseksualiteit en de positie van de vrouw zijn nog steeds onderwerpen waar men zich fel tegen verzet.Als het aan de SGP zou liggen zou Nederland weer snel een theocratie zijn. Het CDA en de CU ontkennen het zelfbeschikkingsrecht op leven en dood, puur op basis van hun geloof. De islam heeft ook zijn intrede gedaan in de politieke arena. Tweederde van de moslims in Nederland vinden hun religieuze rechten belangrijker dan die van het land waarin ze wonen (Fundamentalisme niet marginaal, 13/12/2013).

Religie en democratie zijn nu eenmaal twee tegengestelde fenomenen die moeilijk met elkaar te combineren zijn. Laten we daarom maar zuinig zijn op de scheiding van kerk en staat.