Recensie

Iedereen kijkt weer naar O.J.

Zap

Donderdagavond verscheen hij ineens live op CNN: de gevallen sportman O.J. Simpson. Wederom had hij een deel van de toehoorders in zijn zak, terwijl een ander deel de walging niet kon verbergen.

O. J. Simpson spreekt tijdens de zitting voor de reclasseringscommissie (CNN).

O.J. Simpson had zijn comeback niet beter kunnen plannen. Dankzij de tv-serie American Crime Story: The People vs OJ Simpson (Netflix) en de eveneens bejubelde documentairereeks OJ: Made in America staat de de Amerikaanse footballspeler weer volop in de belangstelling. De huidige oplaaiende rassenkwestie in de VS maakt zijn zaak opnieuw actueel.

In 1995 was heel Amerika in de ban van de gevallen held, die terechtstond voor de dubbele moord op zijn ex-vrouw en een vriend. Met hulp van een paar briljante advocaten maakte Simpson van deze klip-en-klare moordzaak een modderige rassenstrijd. Tot vreugde van de Afro-Amerikaanse bevolking, en tot afgrijzen van de witte Amerikanen, werd hij vrijgesproken. Die laatsten kregen jaren later toch nog hun zin toen Simpson 33 jaar kreeg voor een roofoverval. Dat was dan weer zo’n idioot lange straf, dat velen hierin een late wraak zagen.

En donderdagavond verscheen hij ineens live op CNN, voor een commissie die moest beslissen over zijn voorwaardelijke invrijheidstelling nu hij bijna negen jaar heeft gezeten. Hij is dunner en grijzer geworden; net zeventig jaar inmiddels. Maar hij is nog steeds de charismatische tv-persoonlijkheid die het publiek moeiteloos in zijn ban houdt.

Hij trekt weer precies hetzelfde gezicht als 22 jaar geleden; een licht verbaasde uitdrukking van: ‘Wat een heisa allemaal, maar ik ben een good sport, dus ik zal netjes meedoen.’ In zijn getuigenis komt hij met allerlei zichzelf vrijpleitende onzin, maar de commissieleden luisteren niet echt, zo blijkt uit hun vragen. Ze hebben al besloten om de held te laten gaan. Simpson geeft het publiek een paar fantastische onliners, die gretig worden gedeeld. „Ik heb in feite een conflictvrij leven geleid.” zegt de man die zijn vrouw jarenlang mishandelde. „Ik heb nog nooit een wapen op iemand gericht,” zegt de man die zijn ex de keel doorsneed. „Ik ben een goed mens.”

Wederom heeft hij een deel van de toehoorders in zijn zak, terwijl een ander deel zijn walging niet kan verbergen. De commissie vindt hem geweldig, de voorzitter flirt met hem („You look great”), een ander lid draagt een footballdas (Maar dat kan ook pesterij zijn, want het is een das van de Kansas City Chiefs, terwijl Simpson voor de Buffalo Bills en de 49ers speelde).

De commentatoren van CNN zijn echter vernietigend over Simpsons show. Jeffrey Toobin, schrijver van het OJ-boek The Run of his Life, noemt hem „een door zichzelf geobsedeerde narcist met een ernstige waanstoornis.” die „geen enkel berouw toont en geen enkel inzicht heeft in zijn eigen leven.” Maar ja, concludeert een iets nuchterder juridisch analist, negen jaar is ook wel weer lang genoeg voor een roofoverval zonder gewonden.

Ook een blast from the past is dat iedereen weer even CNN zat te kijken. In de jaren negentig beleefde de nieuwszender zijn glorietijd, dankzij de Irakoorlog, 9/11 en dankzij het proces tegen Simpson, een zaak die mede zo berucht werd omdat de media ermee aan de haal gingen. De tv-zender leed de laatste jaren onder de opkomst van Fox News, MSNBC en internet en maakt sinds vorig jaar een comeback, dankzij de bokkesprongen van president Trump.

Vanaf 1 oktober loopt O. J. Simpson weer vrij rond. Toobin: „Good luck to America when he’s out.”