Reactie interview NVVE-directeur

1-0 achter aan het sterfbed

Foto iStock

Mevrouw P. is 85 en stervende en wil geen behandelingen meer. Haar familie vindt haar aftakeling moeilijk om te zien. Kunnen we haar niet helpen?

In gesprek blijkt dat het niet zozeer de lijdensweg van mevrouw P. is, maar die van de familie. In overleg met de patiënte wachten we. Niet veel later overlijdt ze. Gisteren ontving ik een kaartje. De familie bedankte me voor het fijne gesprek over „gewoon dood kunnen en mógen gaan”. Kon ik zulke gesprekken maar vaker voeren. Steeds vaker sta ik 1-0 achter aan het sterfbed. Door berichtgeving over euthanasie twijfelen mensen of je er voor ze zult zijn. Zo ook in NRC. Volgens NVVE-directeur Agnes Wolbert lopen huisartsen weg voor moeilijke situaties. Een beeld dat ik niet herken. Ja, er zijn ingewikkelde en ingrijpende gevallen. Maar in 2016 werd meer dan 6.000 keer euthanasie verleend. In 92 procent van de gevallen door de eigen dokter. Goed dat de NVVE en de Levenseindekliniek er zijn, voor ingewikkelde euthanasiegevallen bij dementie of psychiatrie. Nadruk leggen op alleen die gevallen én stellen dat huisartsen daarvoor weglopen helpt ons niet. Laat mevrouw Wolbert zelf doen waarvoor ze pleit: de discussie zorgvuldig voeren. Zodat patiënt, familie en arts samen, vanuit vertrouwen, kunnen praten over de dood.


huisarts en SCEN-arts