De laatste Tourweek is traditioneel de lijdensweek

Tour de France

Het lijf protesteert en herstelt niet meer. De derde Tourweek eist altijd slachtoffers. Een positieve mindset lijkt het devies om fris te blijven.

De Australiër Michael Matthews viert zijn overwinning. Foto Guillaume Horcajuelo/EPA

De derde week in de Tour de France eist altijd slachtoffers, dit jaar is dat niet anders: Philippe Gilbert stapt dinsdagochtend in Le Puy-en-Velay niet meer op zijn fiets, geveld door buikgriep. Even na half vier moet ook George Bennett in de remmen knijpen, ziek.

De Nieuw-Zeelander van LottoNL-Jumbo, bezig met de Tour van zijn leven, begon deze dinsdag als de nummer twaalf van het klassement, met uitzicht zelfs op een plek bij de eerste tien, maar hij had de voorbije weken te veel van zijn lijf gevraagd. Bij de start had Bennett al verhoging. En daar herstelde hij niet meer van.

„Als je tijdens de Tour iets onder de leden hebt is dat sowieso tricky”, zegt Bennetts collega Stef Clement vanuit Nederland. „In de eerste week kan je nog herstellen, dan ben je zo sterk dat je lijf zoiets wel opgelost krijgt, maar dat gaat in de derde week niet meer.”

Zie Tourdebutant Marco Minnaard eens glunderen aan de finishlijn in Romans-sur-Isère. Voor het eerst in zijn leven treedt hij het grijze gebied van de derde Tourweek binnen – hij reed überhaupt nog nooit een grote ronde – maar bij hem geen centje pijn. De bescheiden Zeeuw voelt zich gewoon „heel goed”. „Ik merk wel dat ik wat last krijg van mijn zitvlak, en als ik moet aanzetten gaat dat niet meer vanzelf, maar ik ben vooral heel blij dat ik hier mag zijn”, zegt Minnaard, de grijns niet van zijn gezicht te krijgen.

De tweede rustdag in de Tour, ingevoerd in 1999, en het voorportaal van de derde week, wordt door veel renners als lastig ervaren. Maarten Tjallingii, vorig jaar gestopt, spreekt over de telefoon van een obstakel. „Soms denk je dat je het nodig hebt, en fiets je daarna in een wak, een andere keer voel je je bij voorbaat prima en rijd je ook in een wak. Ik heb de perfecte formule nooit gevonden.”

Tast in het duister

Michael Boogerd tastte tijdens zijn jarenlange carrière ook in het duister. Na de tweede rustdag was hij altijd slecht. „Ik heb echt alles geprobeerd, maar ik voelde me de dag erna nooit goed. Ik heb niet getraind, hard getraind, afgekeken hoe collega’s het deden; niets hielp. Je onderbreekt toch een ritme, je hoeft even niets. Maar twee dagen later kon ik gewoon weer top zijn.”

Ik merk wel dat ik wat last krijg van mijn zitvlak, en als ik moet aanzetten gaat dat niet meer vanzelf

Minnaard kreeg van zijn teambaas Hillaire Van der Schueren de tip om tijdens de tweede rustdag minstens twee uur hard te gaan fietsen. „Hard trainen met tempowisselingen om te zorgen dat je lichaam niet in slaap valt, dat het wil blijven presteren.” Minnaard maakte zich voorafgaand aan de Tour zorgen om de derde week, maar dat bleek niet nodig. „Dan krijg je te horen dat het in de Tour drie kilometer per uur harder gaat dan in andere wedstrijden, en dat het zo’n chaos is. Dat is ook wel zo, maar dan nog probeer ik gewoon te genieten en gelukkig te zijn.”

Bij Team Sunweb hadden ze geen tips nodig om fris door de tweede rustdag te komen en aan de derde Tourweek te beginnen. Alles valt momenteel op zijn plek bij de Duitse formatie: Matthews won dinsdag zijn tweede etappe en is Marcel Kittel tot op 29 punten genaderd in de strijd om de groene puntentrui. De Fransman Warren Barguil staat lichtjaren voor op Primoz Roglic als het om de bollentrui gaat. Hun ploegmaat Laurens ten Dam, dinsdag: „Tijdens de rustdag hebben we gewoon heel ontspannen wat gefietst met zijn allen. En vanavond drinken we lekker een biertje om de overwinning te vieren.”

Een positieve mindset, dat lijkt het devies om frisjes aan de derde Tourweek te beginnen. Clement kan dat beamen. De Brabander reed vorig jaar de beste Tour uit zijn loopbaan – hij werd achttiende – en dat kwam vooral door een daverend slot. Clement kreeg elke dag meer moraal. „Als het goed gaat, ga je in kansen denken. Ik kreeg hoop, ik groeide in de Tour. Maar voor het overgrote deel van het peloton is het gewoon dagen aftellen nu. Zij rijden nergens meer voor, en willen nog maar één ding: Parijs halen.”

Lees ook de column van Wilfried de Jong: De paardenkrachten van Bauke Mollema

De Tour is een uithoudingsproef van drie weken, een survival of the fittest. Alleen de sterksten blijven tot aan het einde een hoofdrol spelen. Geletruidrager Chris Froome zei het dinsdag na afloop van de vijftiende etappe nog maar eens, nadat hij constateerde dat de Ier Dan Martin zowat een minuut verloren had toen Team Sky het peloton op waaiers had getrokken: „Ik heb mijn hele seizoen ingericht op de derde week van de Tour. Het doel was om me nu goed te voelen. En dat is gelukt.”

Bij de teambus van Wanty krijgt Minnaard een schouderklopje van de ploegbaas. „En dan komen nu jouw dagen jongen. Morgen zit je mee.” De Zeeuw grijnst alleen maar.