Recensie

Terrorisme als consumptiegoed

Drama

‘Nocturama’ is gemaakt vóór de aanslagen in Parijs van 2015, maar is er niet meer los van te zien. De film geeft geen psychologische inzichten, wat hem zinderend van onheil maakt.

We willen het niet graag horen, maar misschien is het hedendaagse terrorisme niet alleen een gevolg van de consumptiemaatschappij, maar ook een consumptiegoed. Dat is in ieder geval de onheilspellende thematische tijdbom die onder Bertrand Bonello’s terrorismeplot in Nocturama tikt.

De film, een thrillerachtig tweeluik dat zich afspeelt tijdens de opmaat en de nasleep van een aanslag op Parijs, werd geconcipieerd voor de aanslagen van 2015, maar is er niet meer los van te zien. Mede daarom wist hij na z’n première op het Filmfestival Toronto vorig jaar z’n publiek nogal te verdelen. Sommige critici vonden de film niet genoeg antwoorden of psychologische inzichten geven. Dat klopt. Maar dat is ook precies wat hem zo zinderend van onheil maakt.

De amper adolescente dadergroep komt uit alle lagen van de bevolking. Er is de suggestie van lange ideologische discussies, maar uiteindelijk is de enige motivatie dat ze „doen wat gedaan moest worden”. Hun daad is decadent, zinloos, gewaagd en zelfdestructief. De uiterste consequentie van de spektakelmaatschappij.