Recensie

Eredienst voor het soulgenie van James Brown

Tussen 1970 en 1980 vormden The JB’s de begeleidingsband van James Brown. In Paradiso gaven zangeressen Cynthia Moore en Martha High nieuwe lading aan zijn klassiekers.

JB's Foto Ron Ross

Eén nummer speelden The JB’s nadrukkelijk niet. ‘Doing it to Death’, een sleutelsong uit het rijke verleden van de voormalige begeleidingsband van James Brown, stond in het matig gevulde Paradiso niet op het programma. Was het bijgeloof, nu de grote soulman in 2006 het tijdelijke met het eeuwige heeft verwisseld en sommige van de bandleden hun einde voelen naderen? Vooral master of ceremonies Danny Ray oogde fragiel, terwijl de oude bassist Fred Thomas nog wel degelijk de broodnodige funk inbracht.

Het werd geen klakkeloze James Brown-karaoke, dankzij de vocale bijdragen van zangeressen Cynthia Moore en Martha High die nieuwe lading gaven aan klassiekers als ‘It’s a Man’s Man’s Man’s World’ (Moore) en ‘Make it Funky’ (High). Zonder de toonaangevende oud-JB’s Maceo Parker en Fred Wesley miste de adequaat spelende band soms het vuur dat van een eredienst aan het muzikale genie van James Brown verwacht mocht worden. Toetsenman Chris Rob kwam iets te vaak naar voren om als een jonge versie van het grote voorbeeld zijn dansjes te maken. De energie bleef achter bij het origineel.

Briljante nummers te over in de bijna twee uur waarin Browns ‘Sex Machine’ en The JB’s eigen ‘Pass the Peas’ ereplaatsen kregen. Zelfs op halve kracht in deze bonte bezetting van muzikanten die korte of langere tijd bij James Brown speelden, kon zijn muziek niet kapot.