Ze kreeg haar kind terug - in een doosje

Kille liquidaties in de onderwereld moeten zwaar bestraft worden, stelt de rechtbank in de zaak van de vermoorde Hugo van Houten. Zijn moeder Debbie Kramers is leeg achtergebleven.

Een foto van Hugo van Houten, thuis bij zijn moeder. Foto Olivier Middendorp/NRC

Het zat allemaal keurig verpakt in een doosje: leren laarzen, heuptasje, paspoort en horloge, nog helemaal onder het bloed. Debbie Kramers was helemaal van slag toen ze vrijdagmiddag de spulletjes terugkreeg die haar zoon Hugo bij zich had toen hij bijna twee jaar geleden werd doodgeschoten.

Eerder die middag zat ze pal tegenover de voorzitter van de rechtbank in Breda toen hij het vonnis begon voor te lezen in de strafzaak tegen de verdachte moordenaar van Hugo. Ze was heel zenuwachtig, vertelde voorafgaand aan de uitspraak. Zou de rechter Sooi de C. veroordelen voor de moord op haar zoon?

Hugo van Houten werd op 17 augustus 2015 doodgeschoten vlakbij zijn woning op een vakantiepark in het Brabantse dorpje Molenschot. Hij werd vanuit een auto onder vuur genomen en na een vlucht te voet van dichtbij doodgeschoten. Daarna is het lichaam van Hugo van Houten in de berm gesleept.

Volgens de rechtbank moet verdachte Sooi de C. dat gedaan hebben. Hij was in de buurt, zo blijkt uit camerabeelden, en zijn DNA werd gevonden op de broekspijpen van Hugo. Hoewel niemand heeft gezien dat de verdachte Hugo van dichtbij twee keer door het hoofd schoot, acht de rechtbank op basis van het strafdossier dan ook bewezen dat Sooi de C. met voorbedachten rade de fatale schoten heeft gelost.

Alternatieve scenario’s waarbij een man met een zwarte capuchon de schutter is - hij is door enkele getuigen gezien in de buurt van de plaats delict en staat ook op camerabeelden - worden door de rechtbank als niet geloofwaardig terzijde geschoven.

De rechtbankvoorzitter kijkt Debbie in de ogen op het moment dat hij zijn conclusie trekt. Hij spreekt van een „gebrek aan respect voor het leven die de familie heeft achtergelaten met een onherstelbaar verlies.” Debbie begint te huilen. Een bode brengt een glaasje water en paar tissues. Sooi de C., is vrijdagmiddag niet aanwezig in de rechtszaal.

Lees ook dit interview met de moeder van Hugo van Houten: ‘Mijn Hugo lag een hele nacht dood op straat, in de kou’

Hugo en Sooi leerden elkaar in 2014 kennen via motorclub No Surrender en raakten bevriend. Zowel de dader als het slachtoffer waren actief in het criminele milieu in Brabant. Ze hebben mogelijk zelfs samen in drugslaboratorium gerund. Saillant detail: Sooi de C. reed op de fatale dag in een witte Audi Q5, een dure auto die vermoedelijk gestolen is door Hugo.

De „kille liquidatie” van Hugo van Houten wordt door de rechtbank hoog opgenomen. Sooi de C. wordt veroordeeld tot 18 jaar cel. Tot die zware straf komt de rechtbank mede door de wijze waarop het slachtoffer na een achtervolging twee keer van dichtbij door het hoofd is geschoten. Het feit dat de verdachte door te zwijgen geen verantwoording heeft willen nemen voor zijn daad, heeft de rechtbank ook zwaar meegewogen. „Dat dader en slachtoffer actief waren in het criminele milieu, doet daar niets aan af.”

Hoewel officier van justitie Greetje Bos 25 jaar celstraf had geëist, heeft de rechtbank een groot deel van haar overwegingen overgenomen. Bos betoogde in haar requisitoir dat de moord op Hugo van Houten niet op zichzelf staat: „Deze liquidatie is onderdeel van een verontrustende ontwikkeling in verharding van alom tegenwoordige gewelddadige criminaliteit in Brabant, met steeds maar weer een of meer motorclubs die daarbij op het toneel of in de coulissen figureren.” De gedachte dat afrekeningen in het criminele milieu „niet zo erg zijn als de moord op een onschuldig slachtoffer”, noemde Bos misplaatst.

Lees ook dit verhaal over drugscriminaliteit in Brabant en de rol daarin van Hugo van Houten: Zachte g, harde criminelen

Debbie prijst de uitleg van de rechtbank in het vonnis tegen de moordenaar van haar zoon. Het is, bijna twee jaar na de dood van haar zoon, de zoveelste stap in het rouwproces. „Ik voel me leeg.” vertelt ze zondag vanaf haar vakantieadres. „Ik heb vrijdagmiddag mijn kind teruggekregen in een doosje.”