Recensie

Grace and Frankie: baanbrekend comedy-drama over liefde op latere leeftijd

Vergeten series

Wat kijk je deze zomer? NRC raadt deze week tv-series aan die niet de aandacht kregen die ze verdienden. Deel 4: Grace and Frankie.

Lily Tomlin en Jane Fonda. Foto Netflix

Weet u nog, de Golden Girls? Lachen was dat toen (1985-1992), om sexy Blanche, onnozele Rose, Dorothy-met-de-lage-stem en Sophia, Dorothy’s hondsbrutale moeder. Sophia was in de tachtig, en werd door de schrijvers aan het ensemble toegevoegd om de anderen voor geloofwaardige Girls te kunnen laten doorgaan: dik in de vijftig, maar zeker niet ‘oud’.

Nee, dan Grace and Frankie – ook single en vol levenslust, maar boven de zeventig en onmiskenbaar oud. Keurige Grace (Jane Fonda) moet toezien hoe haar dochter het door haar opgerichte cosmeticabedrijf Say Grace de toekomst instuurt, en weet zich zonder baan met haar perfectionisme geen raad. Kunstdocente Frankie (Lily Tomlin) blijft hardnekkig de hippie uithangen, met bijbehorende genotsmiddelen en meditatieriten, maar worstelt met mobieltjes, tomtoms en andere vijandige machinerie. Hun gewrichten en geheugens beginnen te haperen.

In de eerste afleveringen van dit prachtige, baanbrekende ‘comedy-drama’ zijn Grace en Frankie nog geen vriendinnen. Integendeel: als hun mannen geen advocatenkantoor hadden gedeeld, waren ze elkaar rustig blijven negeren. Politiek en cultureel bewonen ze aparte planeten zoals dat alleen in de VS kan – tot in detail geïllustreerd in hun beider outfits, met Grace in keurig camel en beige en Frankie in artistiek fladderende overgooiers.

Het geval wil echter dat Grace’s altijd wat afstandelijke man Robert (Martin Sheen) en Frankie’s geliefde Sol (Sam Waterston) in de eerste aflevering van drie heerlijke seizoenen verkondigen dat ze verliefd zijn. Op elkaar. En dat al jaren. Ze willen scheiden, en hertrouwen. „Ik wéét dat dat kan”, zucht Frankie. „Ik organiseerde de fundraiser!”

De gevolgen van deze wat kunstmatig aandoende premisse worden per seizoen sterker, want veelgelaagder uitgewerkt. De chaos na hun scheidingen noopt Grace en Frankie tot het delen van een strandhuis, waar irritatie en ongemak langzaam plaatsmaken voor genegenheid.

Intussen komen grote onderwerpen voorbij. Homofobie, overspel, sex en masturbatie op latere leeftijd, euthanasie: geen controverse wordt geschuwd, en de scriptschrijvers nemen ferm stelling. Met een lach en een traan, net als in het echt.