Ruzie over het vakantierooster

Verlofstress

Een op de zes werknemers ervaart gedoe met het aanvragen van vrije dagen. Vooral tijdens schoolvakanties, als iedereen tegelijk weg wil.

Illustratie Studio NRC

Ze mocht wel op vakantie, maar pas als haar collega terug zou zijn. „Ik was er niet van op de hoogte dat zij al vrije dagen had opgenomen en ik wilde graag in dezelfde periode weg vanwege de schoolvakantie van mijn dochter”, vertelt Ketty Lollia (42). Uiteindelijk ging ze toch op vakantie, maar slechts zeven dagen in plaats van de gewenste tien. En op voorwaarde dat ze elke dag zou inloggen en van 7.00 uur tot 13.00 uur aan het werk ging. „Ik was het er niet mee eens, maar mijn werkgever ging er niets aan veranderen.”

Het aanvragen van vakantieverlof zorgt vaker voor gedoe. Eén op de zes mensen ervaart dan ook ‘verlofstress’, bleek vorige week uit een onderzoekje van vakbondsorganisatie CNV-Vakmensen. Vooral tijdens schoolvakanties, als iedereen tegelijkertijd weg wil, zorgt het voor onrust op de werkvloer. Bij 34 procent van de 1.900 ondervraagde werknemers is zelfs wel eens een vakantie geweigerd.

Hoe zit het eigenlijk met vakantieverlof? „Voor iedere dertien uur die je werkt, krijg je één vakantie-uur. Dat geldt voor iedereen, ook voor mensen met een bijbaantje”, zegt Evert Verhulp, hoogleraar Arbeidsrecht aan de UvA. Voor een fulltimebaan is het wettelijk minimum 20 dagen, maar in de cao kunnen meer dagen zijn afgesproken. Je bent wel verplicht vooraf aan je werkgever te melden wanneer je op vakantie wilt, zegt Verhulp. „Als die daar niet binnen twee weken bezwaar tegen maakt, is de vakantie vastgesteld.”

Dat dacht Renate Kopò (26) ook, maar toen ze anderhalve week op haar vakantiebestemming was, kwam er een telefoontje. „Ik werd gebeld waar ik bleef. De nieuwe filiaalmanager in de supermarkt waar ik werkte, had het verlof bij een aantal ingetrokken omdat er te veel mensen weg waren. Dat was niet aan ons doorgegeven.” Kopo kreeg een officiële waarschuwing wegens werkweigering. „Later hebben ze toegegeven dat het hun fout was, maar ik zat wel met stress op vakantie.”

Verplicht vrij

Als een werkgever afwijzend reageert, moet dat goed onderbouwd worden, zegt hoogleraar Verhulp. „Over het algemeen heeft de werkgever er niet veel belang bij om hier moeilijk over te doen. Vaak worden van tevoren schema’s opgezet, vakantieroosters gemaakt en worden vakanties in onderling overleg geregeld”, zegt hij. „Ik denk dat werknemers er vaak in berusten omdat de werkgever wel een punt heeft óf omdat ze niet durven.” Tot procederen komt het dan ook bijna nooit. „In de praktijk zorgt dat vaak voor een verstoring van de arbeidsrelatie.”

Dat herkent Lollia wel. „Ik was nog niet in vaste dienst en bang om mijn baan te verliezen. Ik dacht, laat ik maar doen wat ze zeggen. Straks zit ik in een nog veel vervelender situatie.” Uiteindelijk brak het gedoe met haar vakantie haar op. „Ik werd er ziek van. Het heeft ertoe geleid dat ik weer ben gaan ondernemen als marketingstrateeg. Ik ben nu veel vrijer en gelukkiger.”

Naast gedoe over niet toegekende vakantiedagen, zei 42 procent van de ondervraagden dat ze ook wel eens verplicht vrij moesten nemen: bijvoorbeeld omdat er tijdelijk te weinig werk is of het bedrijf sluit in een bepaalde periode.

Dat geldt in zekere zin ook voor Renate Kopò, die inmiddels in een hondenpension werkt. „In de vakantieperiode is het voor ons topdrukte. Wij mogen alleen in bepaalde periodes weg. Ik vind dat niet erg. Ik heb geen kinderen en ben niet gebonden aan het vakantieseizoen.”