Eén eitje, twee geslachten

Fotografie Laurens en Yentl zijn een ééneiige tweeling. Laurens was ooit Laura. Judith Helmer fotografeerde broer en zus.

Foto's Judith Helmer

Hij wist het al vanaf zijn vierde, zegt hij nu. Dat hij anders was. Anders dan zijn zusje, en anders dan andere meisjes. Als ééneiige tweeling gooit iedereen je op een hoop: Laura en Yentl Zevenbergen (1996) kregen dezelfde verjaardagskadootjes en sliepen samen op een kamer, een meisjeskamer met een rode muur met bloemetjes. Vreselijk vond hij dat.

Gelukkig hoefden ze zich van hun moeder niet identiek te kleden. Yentl droeg graag roze, Laura mocht in het rood en blauw. Op het strand had Yentl een badpakje aan, Laura een broekje met een T-shirt. Lau was een tomboy, heette het dan, een stoer meisje dat riep dat ze graag een jongetje wilde zijn.

In de puberteit begon het te woelen. Eerst kondigde Lau aan dat ze lesbisch was; een stoplap, zegt hij nu, het moest toch een naam hebben, zo klopte het misschien weer. Maar het werkte niet. Laura werd steeds somberder en kon niet meer aarden op school. Ten slotte liet ze aarzelend, voorzichtig doorschemeren dat ze een jongen was, of wilde zijn. Dat ze een operatie wilde. Yentl was bezorgd en bang en in de war, het ging haar allemaal te snel.

Laurens en Yentl in 2017, Uit: ‘Identically Different’

Foto Judith Helmer
Foto Judith Helmer
Foto Judith Helmer

Op hun zeventiende ging de tweeling apart wonen. Laura onderging onder de hoede van hun grootouders de uitgebreide screening van de genderkliniek van het VU medisch centrum. Ze voldeed aan alle eisen: haar transitie kon doorgaan. Yentl voltooide de havo en ging verlos- en verpleegkunde studeren in een andere stad.

Tijd en afstand heeft hen goed gedaan. Ze hervonden elkaar, nu als Yentl en Laurens. Als jongvolwassen broer en zus zijn ze weer twee handen op één buik. Ze maken elkaars zinnen af en voelen elkaar bovenmatig goed aan, vertelt fotograaf Judith Helmer, die vorige maand met haar portretten van de tweeling afstudeerde aan de Fotovakschool.

Laurens voelt zich blij en trots: hij mag er zijn als man. Hij woont op kamers en maakt alsnog zijn school af. Yentl heeft de onomkeerbaarheid van zijn besluit leren accepteren. Maar mocht Laurens ooit een kind willen, dan geeft zij hem een eitje. Ze zijn één.

Foto eigendom van de familie.
Yentl en Laura in 2009

Foto eigendom van de familie.
Foto Judith Helmer