Fotograaf die uitblonk in stillevens van eten

Necrologie

Bart Nieuwenhuijs studeerde in 1968 cum laude af aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Net als zijn vader Theo werd hij fotograaf.

Het laatste rondje was van hem. Op 16 juni, tien dagen voor zijn dood, nodigde fotograaf Bart Nieuwenhuijs enige tientallen vrienden en kennissen uit voor een afscheidsborrel in het Amsterdamse Bos. Hij leed aan lymfeklierkanker en had gehoord dat hij uitbehandeld was.

In de uitnodiging schreef de 68-jarige Nieuwenhuijs: „De dood is slechts de punt achter de laatste zin. Daarom mijn wens om nog een keer in levenden lijve bij elkaar te zijn.”

„Zo’n afscheid, dat is het voordeel als je zelf het einde van je leven kunt bepalen”, zegt vriend Gerrit Jan Wolffensperger.

De borrel was in de buitenlucht, op een frisse juni-dag. Maar dat deerde niet, zegt Hans van Blommestein, die ruim een halve eeuw met Nieuwenhuijs bevriend was. „De borrel zou van vier tot zes duren, maar Bart genoot zo waanzinnig dat hij pas om half negen vertrok. Het had iets weg van een koffiekamer na een crematie: verdriet, maar ook mooie herinneringen ophalen en veel lachen.”

Bart Nieuwenhuijs studeerde in 1968 cum laude af aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Net als zijn vader Theo werd hij fotograaf.

Voor Avenue en Holland Herald maakte hij reisreportages, hij werkte voor KLM, de Bijenkorf en Albert Heijn, en voor M Magazine van NRC maakte hij tien jaar lang de foto’s bij de culinaire rubriek. Bijvoorbeeld een kip in een braadslee met een parelketting om. Of twee sperziebonen die een crucifix vormen.

Die still photography was zijn knapste werk, zegt Van Blommestein, die zowel bij Avenue als bij M als art director met Nieuwenhuijs samenwerkte. „Zijn culinaire foto’s leken bloedsimpel, maar waren toch gelaagd en altijd origineel.”

Van Blommestein, die de afgelopen jaren diverse fotoboeken met Nieuwenhuijs uitgaf, bezocht zijn boezemvriend een paar dagen voor zijn dood nog. „Bart was monter en bleef grappen maken. Hij zei: ‘Straks ga ik voetballen met mijn kleinzoon.’ Die is jong overleden. Ook verheugde hij zich op het weerzien met onze gemeenschappelijke vriend Peter van der Velde, de fotograaf die in april overleed.”

Op zijn overlijdenskaart staat: ‘C’est la vie, tierelierelie’. Relativeren was Barts grote kracht, zegt Van Blommestein.