Opinie

Zelfs voor bezorgde veeartsen houdt het CDA zich doof

Een politieke partij die zo opzichtig aan de leiband van LTO loopt, verdient geen plek aan de formatietafel, schrijft over de manier waarop het CDA omging met een brandbrief van veeartsen.

Foto ANP

Je kan er landbouwgif op innemen: zodra iemand kritiek heeft op de bio-industrie staat er een CDA’er op om er schande van te spreken en de belangen van de vee- en vleesindustrie te behartigen. Zo ook na de brief in NRC van The Caring Vets (26/6), waarin meer dan honderd veeartsen hun zorgen uitten over de wantoestanden.

Binnen het CDA werd meteen gemord. Niet over de ooggetuigenverslagen, het dierenleed of de volksgezondheid. Nee, de christendemocraten struikelden vooral over het feit dat de veeartsen politiek bedreven. Neem het optreden van CDA-Kamerlid Jaco Geurts bij De Nieuws BV (Radio 1), in gesprek met dierenarts Arabella Burgers. Geen woord over de misstanden, die een christen toch zou moeten schokken. Enkel shooting the messenger. Het tekent de politieke partij die aan de leiband van landbouworganisatie LTO loopt.

De bonzen van de intensieve veehouderij willen schaalvergroting. Ze spannen de christendemocratische volksvertegenwoordigers nu al decennia voor het karretje dat verwoestende sporen trekt door de agrarische sector. Want dat is het wrange: het zijn alleen de grote jongens die er baat bij hebben, de kleine, welwillende, duurzame boeren hebben het nakijken. In vijftig jaar tijd is meer dan 85 procent van de boerenbedrijven met de grond gelijk gemaakt; elke dag moeten zo’n zes boeren stoppen. Met dank aan het CDA en mede mogelijk gemaakt door de andere middenpartijen, die comfortabel de andere kant op kijken. Als de tekenen niet bedriegen, horen daar straks onder Rutte III ook de ‘milieupartijen’ D66 en ChristenUnie bij.

Nederland, slachthuis van Europa

Ondertussen klagen steeds meer veeartsen over het gemak waarmee Nederland – slachthuis van Europa – dierenwelzijn offert op het altaar van de economie. Waarom spraken zij zich niet eerder uit? Het antwoord is eenvoudig, maar ook schokkend. Bedrijven hebben hier veel politieke macht. Hoe groter het bedrijf, hoe groter het belang voor BV Nederland, hoe groter die macht, en hoe lastiger het wordt voor klokkenluiders. Denk aan bezorgde veeartsen die afhankelijk zijn van boerenbedrijven. Zij schipperen tussen het welzijn van mens en dier en hun eigen hachje. Ook zij willen graag beleg op hun boterham en dat gaat moeilijk samen met openhartigheid over de situatie in de stallen van hun cliënten.

Burgers mogen van volksvertegenwoordigers verwachten dat zij ingrijpen als klokkenluiders zich melden. Dat doe je door te luisteren, klachten serieus te nemen en maatregelen te treffen. Vandaar dat onze partij het dierenartsencollectief The Caring Vets graag de gelegenheid had gegeven om de Kamer van haar bevindingen op de hoogte te stellen. De situatie is er ernstig genoeg voor en het raakt direct aan voedselveiligheid. Maar de aspirant-coalitiepartijen hielden de boot af. Zonneklaar dat er een ‘nee’ van het CDA, ingefluisterd door LTO, aan vooraf is gegaan. Als het aan het CDA ligt, gaat de volgende regering doodleuk door met schaalvergroting en intensivering. Ten koste van dierenwelzijn, biodiversiteit en volksgezondheid.

Hulde voor de veeartsen die zich, met risico voor hun eigen handel, uitspraken tegen de schandalige praktijken in de bio-industrie. Wij hebben tijdens de formatie onze collega’s opgeroepen het CDA buiten de coalitie te houden. Voorlopig lijkt dat een gepasseerd station. De zich diervriendelijk noemende formatiepartijen ChristenUnie en D66 zullen zich nu moeten bewijzen.