Opinie

U werkte zelf mee aan de negatieve beeldvorming over ons, Asscher

Hassnae Bouazza kan de ‘walging’ van Lodewijk Asscher over discriminatie niet meer serieus nemen.

Lodewijk Asscher komt aan op het Binnenhof voor de wekelijkse ministerraad. Foto ANP / Lex van Lieshout

Vicepremier Lodewijk Asscher walgt weer eens ergens van. Ik weet niet of het u wel eens is opgevallen, maar bij ieder onwelgevallig nieuwsbericht, gaat het eigenlijk zelden over de misstand, maar altijd over hoe Asscher zich voelt. Of het nu om de bedreigingen aan het adres van Sylvana Simons gaat, de vermeende sympathie van Turkse jongeren voor religieus geweld of over het bericht dat criminele autochtonen meer kans maken op een baan dan smetvrije allochtonen.

Asscher vindt het ‘walgelijk’ dat autochtonen met een strafblad eerder worden aangenomen dan iemand met een buitenlandse naam. Hoe zou dat toch komen, dat werkgevers liever in eigen volk eerst geloven? Omdat Asscher het goede voorbeeld gaf door nieuwkomers als tumoren af te schilderen die pas getolereerd worden als ze dat discriminerende gedrocht van een participatiecontract ondertekenen waarmee ze toezeggen ‘onze’ normen en waarden te omarmen.

Omdat Asscher als eerste, en ondanks waarschuwingen over de kwaliteit van een Motivaction-rapport, de pers opzocht om Turkse Nederlanders te betichten van IS-sympathie en zich gretig liet fotograferen in de niet bestaande Sharia-driehoek in Den Haag, de hoax van het decennium. Toen nogmaals dudielijk werd dat het motivaction-rapport niet deugde, vond Asscher dat vooral heel vervelend voor zichzelf.

Als de politiek voorgaat…

Het was ook Asscher die, op de avond van zijn verpletterende verkiezingsnederlaag, het bestond zijn Turks-Nederlandse collega’s van DENK weg te zetten en zonder enig spoor van bewijs te betichten van intimidatie. Want Turkse Nederlanders, hè, dan kun je dat kennelijk gewoon zeggen. En niemand aan tafel die er wat tegenin bracht.

Recent onderzoek wees uit dat jongeren negatief over moslims denken vanwege de beeldvorming in de media. Daar heeft Asscher gretig aan meegewerkt. Dus het is helemaal niet vreemd dat de rest van de samenleving daarin mee gaat; als de politiek voorgaat, volgt het volk. Als politici racisme en hufterigheid legitimeren, blijft de samenleving niet achter.

Voor allochtonen als ik komt het nieuws dat criminele autochtonen geliefder zijn bij werkgevers niet echt als verrassing. Ik heb jaren geleden gekozen voor de vrijheid van het zzp-bestaan, in al mijn werkzame jaren ben ik nog nooit uitgenodigd naar aanleiding van een sollicitatiebrief. Letterlijk niet één keer. En aan mijn cv lag het niet.

Dierbare, zeer gekwalificeerde en hoogopgeleide Neder-Marokkanen zie ik dagelijks vele sollicitaties uitsturen, maar zonder enig resultaat; per omgaande een afwijzing ontvangen is eerder regel dan uitzondering.

Dat vindt Asscher dus walgelijk. Dat is al winst. Hij heeft in de spiegel gekeken, ziet wat wij zien, en dat is niet fraai. Dat hij dat spiegelbeeld walgelijk noemt, komt geheel en al voor zijn rekening.