Iedereen een praatpaal naast zijn bureau

is blij dat ze niet meer de snelweg op hoeft om haar verhaal aan een praatpaal kwijt te kunnen. De praatpaal komt het land in.

Vroeger moest ik altijd naar de snelweg als ik mijn ei kwijt moest en even tegen een praatpaal aan wilde praten. Om de tien minuten lopen stond er ééntje, daar niet van. Maar praktisch was het natuurlijk niet, zeker niet als het donker was of er veel verkeer was, dan kwam je amper boven het geraas uit.

Vanaf deze week hoeft dat niet meer. De praatpaal komt het land in. Ze worden allemaal weggehaald, 3.300 stuks door het hele land, omdat er amper meer gebruik van wordt gemaakt. Mensen bellen met hun mobieltje als er iets is. De palen worden verkocht aan bedrijven en particulieren.

Het bedrijf Ecoleon mag ze verkopen namens het ministerie. Vorige week al vijfhonderd, voor 300 euro per stuk. Die waren binnen een half uur uitverkocht. Een aantal belandde vervolgens op Marktplaats, daar staan al palen voor 800 euro. Het overgrote deel van de resterende palen bouwt Ecoleon om tot laadpaal, watertappaal of informatiezuil, ze zijn na de zomer te koop. Een klein deel, zo’n 500 stuks, wordt verdeeld onder de bedenkers van de origineelste ideeën die deze week binnenkwamen op www.hetverhaalvandepraatpaal.nl.

Er kwamen ruim vierduizend suggesties binnen, zegt Simone Thoolen van Ecoleon. Er is een bedrijf dat een praatpaal op het kerkplein wil zetten zodat mensen daar gehoord worden als de kerk gesloten is. Er is een duikvereniging die er een wil laten afzinken, om er naartoe te duiken. En er is een huisarts die er één voor in de wachtruimte wil, als luisterpaal voor de kinderen. Ze is platgemaild, zegt Thoolen. „Je zou je bijna gaan afvragen wat er met Nederland aan de hand is, als je ziet hoeveel mensen zo’n paal willen hebben. Is het puur nostalgie, of is het symbolischer? Dat mensen op zoek zijn naar een buddy, naar een luisterend oor, naar hulp, naar iets om tegenaan te praten?”

Ik snap die vierduizend mailtjes heel goed. Ik zou zelf ook wel een praatpaal willen, wat zeg ik: ik zou er wel drie willen.

Eentje op het toilet, eentje in de tuin, maar vooral een voor op mijn werk, naast mijn bureau waar ik mijn ei kwijt kan als mijn baas weer eens tegen me heeft staan tieren.

Sterker nog. Zou niet iedereen zo’n paal moeten hebben, zou dat niet enorm helpen bij alle stress die onze samenleving tegenwoordig kenmerkt?

Bedrijfspsycholoog Cees Schenk moet lachen om de vraag, maar eigenlijk zit er best wat in, zegt hij, zeker op het werk. Want het helpt, zegt hij, om te praten over je problemen. En er zijn maar weinig leidinggevenden die dat goed met hun mensen kunnen.

Als je problemen niet te ernstig zijn, is soms alleen al je verhaal voor jezelf hardop formuleren al genoeg om een ordening aan te brengen in je hoofd. Dat kan ook tegen een praatpaal, zegt hij.

Toch is hij niet bang dat straks 3.300 psychologen, coaches, vertrouwenspersonen, meldpunten en therapeuten werkloos worden als alle praatpalen zijn uitgeleverd. De palen zijn juist meer dan welkom, zegt hij. „Er zijn momenteel veel te weinig psychologen. Er zijn overal enorme wachtlijsten. Dus als de praatpaal daar een rol in zou kunnen spelen, zou dat heel welkom zijn.”