Die hoge zoemtoon van de mug is net een vioolsonate

In de zomer trekt de mens naar buiten en treft daar onwelkome andere soorten. Ze zoemen, steken of zuigen. Toch zijn die rotbeesten zo slecht nog niet. Vandaag: ode aan de mug

Illustratie Tjarko van der Pol

23.58 uur

Of ik het erg vind dat je me al een uur wakker houdt? Natuurlijk niet, lieve mug! Die hoge zoemtoon van jou, die vibrerende glissando’s… Net een vioolsonate. Wat een energie zal het je kosten om die toon te produceren. Tot 800 keer per seconde sla je met je vleugels. Zelfs de kolibrie haalt slechts een schamele 200 per seconde. En wat knap dat je met die tere vliesjes tot twee keer je eigen gewicht aan opgezogen bloed kunt dragen. Ik doe het je niet na.

00.41 uur

Stilte. Ben je ergens geland? Bijzonder dat je met die dunne snuit door mijn huid kunt bijten. Twee vlijmscherpe zaagtanden die langs elkaar schuren, tot je mijn bloedvat hebt aangeboord. Tegelijkertijd spuit je spuug bij me in, zodat mijn bloed niet stolt. Een nachtzoen.

00.51 uur

Het jeukt wel een beetje. Maar dat geeft niet, want ik weet dat je het doet voor je nageslacht. Je mannelijke soortgenoten bijten niet, maar jij wel, want je moet eitjes leggen. Aan een paring heb je genoeg om voor de rest van je korte leven elke drie dagen eitjes te leggen – zo’n honderd eitjes per keer, in een langwerpig legsel. Voor elk eilegsel heb je weer eiwitten nodig en bloed bevat nu eenmaal meer bouwstoffen dan nectar.

01.04 uur

Je voorouders leefden al vóór de dinosauriërs – indrukwekkend. Net als het feit dat je iets op tientallen meters afstand ruikt met die twee antennes op je kop. Wist je dat jouw neef, de malariamug, op zweterige voeten afgaat? De bacteriën uit tenenkaas komen ook in Limburgse kaas voor, dus onderzoekers kijken of hij kan worden bestreden met een geurlokval. Hij mag doodvallen. Maar jij doet geen vlieg kwaad.