Recensie

Geestige ontrafeling van hatelijkheden op Twitter

Het vijf weken durende Comedytrain International Summer Festival in Toomler, Amsterdam opende woensdag met geestige optredens van twee jonge, Britse comedians: Bilal Zafar en Alfie Brown.

Pesterig in strijd met Twitter-trollen: Britse komiek Bilal Zafar

Valt er nog wel eens te lachen op Twitter? Popster Ed Sheeran stopte deze week met het microblog, omdat er zoveel „gemene dingen” werden gezegd. Het is mogelijk tussen Trump en de trollen door grappen te vinden, demonstreerde komiek Bilal Zafar woensdagavond in de Amsterdamse comedyclub Toomler. Zafar, een 25-jarige Engelse comedian, opende het Comedytrain International Summer Festival, dat vijf weken lang buitenlandse comedians laat optreden: elke week een ander duo op vier avonden aaneen.

Het optreden van Zafar had een bijzondere vorm: het bestond geheel uit het vertonen en becommentariëren van een discussie op Twitter op een scherm. De discussie begon met een pesterige grap van zijn broer. Omdat Zafars Twitternaam Zafarcakes is, twitterde hij dat Zafarcakes een cakewinkel in Bristol zou zijn die alleen moslims bediende, met de op dat moment trending hashtag ‘boycottmuslimbusiness’. Zafar ging mee in het spel, veranderde zijn profiel en kreeg het langdurig aan de stok met rechtse trollen.

Op Twitter staat veel meer dan Zafar laat zien, maar zijn show is een plausibele en zeer geestige ontrafeling van hoe ondoordacht en stupide hatelijkheden op Twitter worden uitgewisseld. Als zijn tegenstanders zijn niet-bestaande winkel niet kunnen vinden, geven ze hem zelfs aan bij de belastingdienst voor het houden van een niet-geregistreerde winkel.

Steeds opgewondener: Alfie Brown

Het optreden van de tweede comedian van de avond, Alfie Brown, had niet het gif van anderen, maar juist dat van hemzelf als uitgangspunt. De jonge Brit trakteerde het publiek op een mengeling van sarcasme, frustratie en zelfspot, afgewisseld met slappe praatjes met het publiek.

Zijn sterkste stijlmiddel is dat Brown zich almaar meer opwindt, totdat hij bijkans schuimbekkend het onrecht of de belachelijkheid van een situatie uitschreeuwt. Die onderwerpen zijn vaak vrij banaal, maar het wordt geestig als Brown bijvoorbeeld zin na zin betoogt dat hij ook een clitoris wil en zich wil onderdompelen in een ‘zee van orgasmes’ – en niet die twee die hij met veel pijn en moeite zelf op een avond bereikt.

Ook als hij de vriend van een vriendin als een „cunt” beschrijft, gaat het om het opbouwen van woede. De man stelt zich voor als dichter en vertelt als eerste dat zijn ouders zijn gescheiden. Iedereen heeft gescheiden ouders begint Brown sarcastisch, tot hij uitkomt bij de vaststelling dat de ouders van deze dichter vast nog van elkaar hielden, maar toch uit elkaar gingen: „Om minder bij jou te hoeven zijn!”

Dit soort avonden maakt het zomerse festival in Toomler zo aanbevelenswaardig: de kennismaking met jonge, bevlogen comedians, die op bijzondere wijze hun vak bedrijven.