Column

Ook deze Coppola (81) kan speelfilms regisseren

Inside Hollywood Met een francofiele romkom treedt Eleanor Coppola uit de schaduw van haar man.

Eleanor Coppola Foto Eugene Hoshiko/AP

Dat leden van de familie-Coppola jaarlijks rond het filmfestival in Cannes te vinden zijn mag geen verrassing heten. Francis (78) is de beroemde regisseur van de Godfather-trilogie. Dochter Sofia (46) maakte Lost in Translation en de nieuwe film The Beguiled met Nicole Kidman, vanaf 7 september in de bioscoop.

Verrassend was wel het resultaat van een Cannes-bezoek pakweg tien jaar geleden. Francis’ echtgenote Eleanor (81) vertelt tijdens een persontmoeting in Beverly Hills dat haar allereerste speelfilm - Paris Can Wait, 27 juli in roulatie - tot stand kwam dankzij een toevallige ontmoeting nadat ze het festival had bezocht. Ze voelde zich ziek na ‘Cannes’ en naar Parijs vliegen leek haar geen goed idee. De chauffeur die haar en Francis naar de luchthaven zou brengen, stelde voor om samen zijn auto te nemen. In een opwelling ging ze akkoord. Francis vloog vooruit, zij stapte in bij de charmante vreemde, en wat volgde was een epische road trip door Frankrijk, vol omwegen, wijnen, spijzen en onverwachte lust.

“Toen ik dat aan een vriendin vertelde zei ze: oh, dát is een film die ik zou willen zien”, vertelt Eleanor Coppola. “Ik had nooit aan fictie gedacht, maar na mijn memoires (Notes On A Life) had ik wel zin in iets nieuws. Zo’n bui van: waarom niet?” Ze kocht een computerprogramma om een scenario te schrijven en het resultaat was Paris Can Wait: een op feiten gebaseerde combinatie van romkom, reisverhaal en ode aan Frankrijk die ze zelf besloot te regisseren. “Waarom niet? Ik heb decennia lang toegekeken. Ik heb documentaires gemaakt. Dit kon ik ook wel.”

In de film speelt Diane Lane de hoofdrol als de licht verveelde vrouw van een eeuwig bellende filmtycoon, gespeeld door Alec Baldwin. Gezien zijn ergerniswekkende gewoonte om zijn prachtige echtgenote bot te negeren, geloven we als kijkers meteen dat het personage van Lane er met een Franse chauffeur op uit trekt.

Weg met routine

“Wat me intrigeerde was hoe die trip me dwong om routine, agenda, plannen en telefoon te vergeten”, zegt Coppola. “Als de film een boodschap heeft, dan is het dat we te veel vastzitten aan onze apparaten en beeldschermen. We nemen de tijd niet meer om de rozen te ruiken. Als je pas op de plaats maakt, kan dat een diep genoegen zijn, een verfrissing van de geest.”

Van haar man heeft zij vooral geleerd hoe belangrijk doorzettingsvermogen is in de filmwereld, zegt Coppola. “Francis is gezegend met een enorme vastberadenheid. Hij weet obstakels te omzeilen, om uiteindelijk schitterende kunst te scheppen.”

Belangrijker is dat ze een totaal andere regisseur is. “Hij is een opera-achtige filmmaker. Groter, groter! Mijn aanpak is klein en stil.” Dat heeft te maken met de medewerkers die ze aannam om haar eerste film te maken als 80-plusser, denkt Coppola. “Niet dat ik een statement wilde maken, maar ik koos vrouwen voor de sleutelposities tijdens de opnamen. Ik denk dat we een andere stijl hebben dan een crew met alleen maar mannen.”

De vrouwen die meewerkten waardeerden ook wat het karakter van Lane doormaakt: “Soms is een time-out van het leven nodig. Haar man is een gemankeerd type, maar de Fransman is dat ook. Wat blijkt? Het is háár keuze hoe ze verder wil leven. Het was goed om te laten zien dat de vrouw die beslissing zelf kan nemen.”