Springerige jonge hond uit de Peel

Wout Poels is er niet bij dit jaar. De staf van Team Sky stelde hem niet op. Wout zou er niet helemaal klaar voor zijn. Een slepende knieblessure hield hem lang aan de kant. Hijzelf dacht dat hij er wel klaar voor was. Dat hij net als de laatste paar jaar Froome de bergen over zou kunnen helpen. Froome gaat hem nog missen. Al een paar keer bewees Wout dat hij in de laatste week beter klimt dan zijn opgebrande kopman.

Hier in de Peel gaan we het sleurwerk van Wout ook missen. Het kijkt nu eenmaal fijner wanneer een kind van de streek zich uitslooft. Maar we hebben een vervanger: rugnummer 148, Tourdebutant Mike Teunissen. Mike’s vader was vroeger mijn buurjongen; zijn grootvader koerste in die dagen bij de veteranen. Ik vergaapte me aan zijn koersfiets, en wilde er zelf ook een.

Mike zit nu in een „fantastisch gekkenhuis”. Je eerste Tour is de allermooiste, heb ik Michael Boogerd eens horen zeggen. Alles is nieuw en overrompelend; de Tour is met geen enkele koers te vergelijken. Ik denk dat het klopt, de Tour is een soort compressievat.

Vóór de proloog in Düsseldorf was Mike gewaarschuwd door ploegmaat Roy Curvers. Laat je niet gek maken door de massa langs de kant. De eerste honderd meter lukte dat, toen joeg de adrenaline hem pardoes naar de topsnelheid. Veel te vroeg, maar „genieten was het wel”.

Mike Teunissen is een springerige jonge hond, maar hij snapt ook wel dat Team Sunweb hem niet heeft meegenomen om persoonlijke dingetjes uit te proberen. Hij moet Michael Matthews alias Bling bijstaan in de massasprints. In de koers heerst een kadaverdiscipline. „In het treintje zal ik Sinkeldam, Arndt, en Matthews achter me hebben. Ik beweeg me vrij makkelijk door het peloton, en ik weet dat die drie gek genoeg zijn om mij te volgen”. In Luik ontspoorde het treintje volledig, maar welk treintje ontspoorde er niet in de chaos. Matthews werd negende.

Maandagmiddag. Ik tik dit stukje met de laptop op schoot voor de televisie. Nog zeven kilometer tot de sterk hellende finish in Longwy. Mijn god wat een tempo. Sunweb wringt zich in alle bochten om Bling in een goede positie aan de voet van het klimmetje te brengen. Ondanks de nerveuze cameraregie heb ik de indruk dat het lukt.

Ze zijn binnen. Sagan wint, vóór Bling. De herhalingsbeelden vanuit de helikopter laten zien dat Matthews van ver komt en de snelste sprint rijdt van allemaal. Hadden we hier in de Peel toch bijna een beetje gewonnen.

Peter Winnen is oud-profwielrenner en schrijver.